KÜNYE
20. Hukuk Dairesi 2015/13801 E., 2015/10596 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Diyarbakır 1. Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 24/06/2015
- Numarası
- 2015/653-2015/1168
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Adana 6. Sulh Hukuk ve Diyarbakır 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.
Adana 6. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün vasi talep dilekçesinde belirttiği adreste Adana Yüreğir İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan kolluk araştırmasında hükümlüyü tanıyanın olmadığı, hükümlünün MERNİS kayıtlarına göre cezaevine girmeden önce "K. Mah. K.K. Evleri No:7 Sur/DİYARBAKIR" adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.
Diyarbakır 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının vasi talep dilekçesinde cezaevine girmeden önce "Y. Eski Misis Genç Osman Cad. No:53 Yüreğir/ADANA" adresinde ikamet ettiğini belirttiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.
Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”
Dosya kapsamından, hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin "K. Mah. Kervanpınar K. Evleri No:7 Sur/DİYARBAKIR" adresi olduğu, Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2013 günlü hükmü ve kısıtlı adayının MERNİS kaydından anlaşılmıştır. Adana Yüreğir İlçe Jandarma Komutanlığının adres araştırmasında da kısıtlı adayını "Y. Eski Misis Genç Osman Cad. No:53 Yüreğir/ADANA" adresinde tanıyan ve bilenin olmadığı tespit edilmiştir. Bu durumda uyuşmazlığın Diyarbakır 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi, E. 2015/13801, K. 2015/10596, 5 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama