Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2015/14122 K.2016/558

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Hukuk ve ... İş Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, davacının yapmış olduğu ev işleri nedeniyle, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, son 4 aylık ücreti alacağı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince, davacının çalışmasının haftanın belirli günleri olmayıp her günü olduğu, davacının çalışmasının süreklilik arzettiği ve taraflar arasında hizmet akdi bulunduğu, davaya bakma görevinin iş mahkemelerine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir

... İş Mahkemesi tarafından ise, 4857 sayılı İş Kanununun 1/e maddesinde ev hizmetlerini yerine getiren kimselerin İş Kanunu hükümlerine tâbi olamayacağının açıkça belirtilmiş olduğu ve ev işlerinde çalışan, temizlik, aşçılık gibi işleri gören kişiler hakkında İş Kanunu değil Borçlar Kanunu hükümleri uygulandığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

4857 sayılı İş Kanununun 4. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, “Ev hizmetlerinde çalışanlar” hakkında bu kanun hükümlerinin uygulanmayacağı, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1. maddesi uyarınca İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yerinin iş mahkemeleri olduğu, ev hizmetlerinde aşçı, uşak ve temizlikçi gibi işlerde çalışan işçi ile ev sahibi işveren arasındaki uyuşmazlıklarda, Borçlar Kanununun hizmet aktine ilişkin hükümlerinin uygulanması gerektiği kuşkusuzdur.

Buna karşın evde hastaya bakan hemşire ve çocuk eğiticisi İş Kanunu kapsamında değerlendirilmelidir.

Somut olayda, davacının, davalının home ofis olarak kullandığı evinde haftanın her günü ev işlerini yaptığını ve davalının yatalak olan annesinin günlük ihtiyaçlarını karşıladığını ileri sürerek tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istediği anlaşılmıştır.

Bu durumda, davacı ile davalı arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında hizmet akdi niteliğinde bulunduğu, ancak İş Kanununun 4/1 maddesinde "Aşağıda belirtilen işlerde ve iş ilişkilerinde bu Kanun hükümleri uygulanmaz;" denilerek fıkranın alt bentlerinde istisna tutulan iş türlerinin sayıldığı ve aynı maddenin (e) bendinde de "Ev hizmetlerinde," denilerek, ev hizmetlerinde çalışmanın istisna tutulan iş türleri arasında gösterildiğinden, ev hizmetlerinde çalışan işçiler hakkında, İş Kanunu hükümlerinin uygulanmayacağı ve davacının işinin hasta bakıcılıktan ziyade ağırlıklı olarak ev işlerini yapmak olduğu,

eşinin apartman görevlisi olduğu binada başka evlere de temizliğe gittiği de anlaşılmakla, genel mahkemelerin görevine giren uyuşmazlığın, asliye hukuk mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekir.