Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından sunulan 04.06.2015 tarihli dilekçe ile özetle; "...Turgutlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/240 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sırasında hâkimin HMK'nın amir kurallarına aykırı işlemler yaptığını, dava dilekçesinin davalı asile 27.03.2015 tarihinde tebliğ edildiği,
davalı asil tarafından vekiline 08.04.2015 tarihinde getirilmesi üzerine vekilin mahkemeden cevap sürelerinin uzatılması talebinde bulunduğunu, aynı gün 29.05.2015 tarihine duruşma günü verildiğini öğrendiğini, davalının davaya cevap verme süresi 10.05.2015 tarihinde dolduğu halde cevap dilekçesi vermek için beklenmesi gereken sürenin beklenmeyerek duruşma günü verildiğini öğrendiği, HMK'nın amir hükümlerine aykırı yapılan bu işlemlerden rücu edilmesi davalı vekilince istendiği,
aksi takdirde bu uygulamanın hâkimin tarafsızlığı ilkesini ortadan kaldıracağı için reddi hâkim talebinde bulunacaklarını belirtmelerine rağmen hâkimin öninceleme duruşmasını yaptığı bu husustaki itirazlarının zapta yazdırılmadığı reddi hâkim talebi reddedilerek tahkikat aşamasına geçildiği, duruşma esnasında 2 hafta kesin süre verilerek tarafların tanıklarını bildirmeleri istendiği ancak bu 2 haftalık sürenin sonundan önceki bir tarihe keşif günü verildiği, hâkimin bu tutumunun usûl kurallarını açık ihlali olduğu, hâkimin bu tutumuna devam etmesinin tarafsızlığı konusunda kuşku yarattığı..." gerekçeleri ile reddi hâkim talebinde bulunmuştur.
Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından ret isteminin reddine, disiplin para cezası ile cezalandırılmasına yer olmadığına ilişkin verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, ancak mahkeme 07.10.2015 tarihli ek kararla temyiz talebinin esas hükümle birlikte yapılması gerektiğinden temyiz talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyayı inceleyen merci tarafından 07.10.2015 tarihli ek karar ile; “reddi hâkim talebinin reddine ilişkin kararı ancak esas hükümle birlikte temyiz edilebileceğinden, temyiz talebinin reddine” karar verilmişse de; merci tarafından verilen reddi hâkim talebinin reddine ilişkin karar tek başına temyiz edilebilir bir karar olup, esas hükümle birlikte temyiz edilecek karar HMK'nın 41. maddesi gereği, reddi hâkim talep edilen hâkimce verilecek geri çevirme kararıdır.
Somut olayda merci tarafından davalının reddi hâkim talebi HMK'nın 42. maddesi gereğince reddedilmiş olup temyiz incelemesine tâbi bir karardır. Bu nedenle, dosyayı inceleyen merci tarafından verilen 07.10.2015 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesine geçildi;
Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, HMK’nın 36. maddesinde sayılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile Turgutlu Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.06.2015 tarih 2015/39 D.İş Esas - 2015/38 Karar sayılı hükmünün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/12/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.