KÜNYE
20. Hukuk Dairesi 2015/1541 E., 2015/5751 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasında ..... .. Asliye Ticaret ve ..... .. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.
Asliye ticaret mahkemesince, senetlerin neye istinaden düzenlenlendiğinin belirtilmediğinden ve taraflar arasında ticari ilişki bulunmadığından bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.
Asliye hukuk mahkemesi tarafından ise; dava konusu alacağın bonodan kaynaklandığı, davanın ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.
6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davalarının ticari dava sayılacağı hüküm altına alınmış, maddenin (a) bendinde bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ile çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve çekişmesiz yargı işi sayılacağı belirtilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanununun 776 ve devamı maddelerinde "Bono ve emre yazılı senetler” hususunda düzenleme bulunduğu, 30.06.2012 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren ve 6102 sayılı TTK'nın 4 ve 5. maddelerinde değişiklik öngören 6335 sayılı Kanun gereğince açıkça bu tür işlerde ticaret mahkemesi yetkili kılınmıştır.
Somut olayda; davacı, davalıya teslim edilen senette Metin Kızılkulu'nun 25.12.1996 doğumlu olup reşit olmadığından hukuken geçerli bir borç olamayacağından, icra takibine konu edilen dava konusu 5 adet bono uyarınca davalıya 7.500,00 TL borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.
Dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki uyuşmazlığın kaynağının bono olması ve kambiyo senetlerine mahsus icra takibi yapılması nedeniyle ticari dava niteliğinde olan uyuşmazlığın Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi, E. 2015/1541, K. 2015/5751, 12 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama