KÜNYE
20. Hukuk Dairesi 2015/1641 E., 2015/2558 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada...3. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ..4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Dava Hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.
.. 3. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün mernis adresinin bulunmadığı ancak hükümlünün mahkûmiyetine esas cezayı veren Koçarlı Asliye Ceza Mahkemesinde görülen davada, hükümlünün, “5.. adresini verdiği ve buna göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin “.. olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.
..ulh Hukuk Mahkemesi ise; hükümlünün “5.... adresinde yapılan kolluk araştırmasında şahsı tanıyan ve bilen olmadığı ve hükümlünün Cezaevi idaresine “.. adresini bildirmiş olması nedeniyle, hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin ..” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.
Türk Medenî Kanununun 411. maddesine , “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.
Dosya kapsamından, her ne kadar 07/06/2014 tarihinde cezaevine giren hükümlünün cezaevi idaresine bildirdiği adres bilgilerine göre, “6808/12 sokak .. adresinde ikamet ettiği belirtilmiş ise de, 21/08/2014 tarihli kolluk tutanağında .. adresinde iki yıldır ... isimli bir kişinin ikamet ettiği ve hükümlüyü tanıyan-bilen olmadığı” bildirilmiş ve hükümlünün bu adreste oturmadığı belirlenmiştir. Hükümlünün mahkûmiyetine esas ilamına göre, cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresi ...olduğu anlaşılmakla uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi, E. 2015/1641, K. 2015/2558, 6 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama