Davacı, ... Kadastro Mahkemesine sunduğu 23/02/2011 havale tarihli dilekçesiyle ... ilçesi, ... köyünde yapılan kullanım kadastrosu sırasında, öncesinde 6831 sayılı ...
Kanunun 2/B madde uygulaması ile ... adına ... sınırları dışına çıkarılan 2690 parsel sayılı taşınmazın eylemli ... ve ham toprak olarak tespit edildiğini, taşınmazın 6000 m²’lik kısmının kendi zilyetliğinde olduğunu, eylemli ... ve ham toprak olmadığını ileri sürerek yapılan tespitin iptali ile kendi adına zilyetlik tespiti yapılmasını istemiştir. ... Kadastro Mahkemesinin kapatılması üzerine dosya ...
Kadastro Mahkemesine devredilmiş, yargılama sırasında dava konusu yerin 2690 parsel sayılı taşınmaz içinde olmadığı, tescil harici yerde kaldığı anlaşılmış, kadastro mahkemesince davaya bakmaya asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonucu dava konusu taşınmazın öncesinin 3116 ... Kanununa göre yapılan ... Devlet Ormanı tahdit içerisinde kalması nedeniyle ... sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1940 yılında 2 numaralı ... kadastro komisyonunca 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre ... kadsatrosu yapılmış ve daha sonra 81 nolu ... Kadastro Komisyonu tarafından 1990 yılında aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması yapılmış, 02.07.1991 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman ... bilirkişi kurulu raporundan çekişmeli taşınmazın 1940 yılında yapılan ... kadastrosunda ... Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı ve keza yörede 1953 yılında yapılan tapulama çalışmasının ... Kadastro Mahkemesinin 1958/258 - 1972/15 sayılı kararı ile iptali ile taşınmazın tahdit içinde kaldığı gerekçesiyle tescil dışı bırakılmasına karar verildiği anlaşıldığına göre yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davanın niteliğine göre aynı nedene ve hukukî sebebe dayalı davanın reddine karar verilmesi halinde davada yasal hasım konumunda olan ... Yönetimi ve ... lehine tek maktu vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken ayrı ayrı 1500,00.-TL vekâlet ücretine hükmedilmiş olması doğru değil ise
de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, kararın hüküm fıkrasının 4 ve 5. paragrafları hüküm yerinden çıkartılarak bunun yerine 4. paragraf olarak "davalılar ... Yönetimi ve ... kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden lehlerine dava tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2. maddesi gereğince takdir edilen 1500.- TL maktu vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılar ... Yönetimi ve ... ödenmesine" cümlesi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 10/05/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.