Kadastro sırasında .... köyü, .... .. mevkii, 228 ada 1 parsel sayılı 5435,18 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle ... oğlu ... adına tesbit edilmiştir.
Davacı ... ve arkadaşları, Mart 1940 tarih 38 ve 39 sıra tapu kayıtlarına dayanarak taşınmazın ortak muris .....'den intikal ettiğini, ...'ye satılmasının söz konusu olmadığını ileri sürerek, bu nedenle davalı adına olan tesbitin iptali ile ortak muris .....'nün tüm mirasçıları adına tescilini istemişlerdir.
Yargılama sırasında .... Yönetimi, taşınmazın yüksek eğimli taşlık ve çalılık karakterde orman sayılan yerlerden olduğu, orman olarak tescili; ise, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, davalı yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarını oluşmadığı iddiasıyla tesbitin iptali ve adına tescili istemiyle davaya katılmışlardır.
Mahkemece, duruşmanın bitirildiği son oturumda tutanağa geçirilen hüküm fıkrasında, diğer davaların reddine, ve ... Yönetiminin davasının kabulüne, çekişmeli Taşlıca köyü, 228 ada 1 sayılı parselin tesbitinin iptaline ve orman niteliğiyle adına tapuya tesciline karar verilmiş, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise sadece katılan ve ...... Yönetiminin davasının kabulüne, diğer davaların reddine şeklinde kurulan hükümde tapuya tescile ilişkin karar verilmeyen davalı ... ile davacılar ... ve dava arkadaşları ile ...... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından 11.12.2012 tarih ve 2012/5128 E. - 14287 K. sayılı karar ile bozulmuştur.
Daire, sair hususların incelenmediğini belirttiği bozma kararında özetle; “...yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı son oturumda oluşturulan kısa karar ile gerekçeli karar çelişik olduğu...”na değinilmiştir.
Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davacı gerçek kişilerin davası ile katılan Hazinenin davasının reddine, katılan ... Yönetiminin davasının kabulüne ve dava konusu taşınmazın orman niteliğiyle adına tesciline karar verilmiş, hüküm katılan tarafından taşınmazın niteliğine, davalı gerçek kişi vekili tarafından ise esasa ilişkin temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilân edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahdidi, 1981 yılında yapılıp 13.05.1982 tarihinde ilân edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde ise 30.07.1982 tarihinde ilân edilip, 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu, orman kadastrosu ve 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında 3302 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması mevcuttur.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporuna ve davalı gerçek kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14, 17 ve 18. maddeleri uyarınca zamanaşımı yoluyla zilyetlikle kazanım şartlarının oluşmadığına göre, mahkemece yazılı şekilde kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; çekişmeli taşınmazın kesinleşmiş orman sınırı dışında kaldığı, ......
Yönetiminin kesinleşmiş tahdide dayalı olarak dava açabileceği, tarafından taşınmazın orman niteliğiyle tesciline ilişkin istemde bulunmadığı, hâkimin tarafların talebi ile bağlı olup fazlasına karar veremeyeceğinden, dava konusu taşınmazın niteliğinin “çalılık ve taşlık” olduğu saptandığından, bu niteliğiyle adına tesciline karar verilmesi gerekirken, hüküm yerinde “orman” denilmiş olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple; hüküm fıkrasıda yer alan “orman” kelimesi kaldırılarak, bunun yerine, “taşlık ve çalılık” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve (6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla) HUMK’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, taraflarca 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 388/4.
(HMK m.297/ç) ve HUMK'nın 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilâmının tebliğinden itibaren ilâma karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/06/2015 günü oy birliği ile karar verildi.