Davacılar vekili 24/09/2009 havale tarihli dilekçesiyle, müvekkillerinin ... ilçesi, ... köyü, 238 ada 4 (3675) sayılı parselin bir kısım hissesini davalı ...'den satın aldıklarını, müvekkillerinin taşınmazı satın aldıktan sonra 178 adanın 28 ile 61 numaralı parsellerin tevhit ve yenide ifrazı suretiyle meydana gelen ve tesis edilen kayıtların mükerrer (çift tapu) niteliğinde olduğunun ortaya çıktığını,
178 ada 51 parselin ifrazı suretiyle mükerrer olarak meydana getirilen 238 ada 4 sayılı parselin (yeni 3675) tapu kaydının bu nedenle iptal edilmesi nedeniyle müvekkilinin ortaya çıkan zararından TMK’nın 1007. maddesi gereğince davalıların sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hak saklı kalmak kaydıyla şimdilik 8.000,00.-TL maddi tazminatın davalılardan tahsili isteğiyle dava açmıştır.
Tazminat isteğine dayanak 238 ada 4 (3675) sayılı parsel, ... Tapulama Mahkemesinin 06.11.1980 gün ve ... sayılı kararı ile; 238 ada 4 sayılı parselin 1955 yılında yeninden ifraz suretiyle mükerrer olarak meydana getirildiği, davalılar ... ve ... ... ile ... ...’ın tapu kaydının davacıların dayandığı tapu kaydı karşısında hukuken hüküm ifade etmediği gerekçesiyle 3675 sayılı parselin davacı ... ... adına tesciline karar verilmiş ve bu karar Yargıtay denetiminden geçerek 23/05/1983 tarihinde kesinleşmiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı gerçek kişiler vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu sicilinin yanlış tutulması nedeniyle doğduğu iddia edilen zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini isteğine ilişkindir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve tazminat isteğinin temelini oluşturan tapu iptaline ilişkin mahkeme kararının kesinleştiği 23/05/1983 tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra dava açıldığına göre, mahkemece ... yönünden açılan davanın zamanaşımı nedeniyle reddi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararlardan Devlet sorumlu olup, davalı ...’e herhangi bir haksız fiil isnat edilmeden, davalı ...’e karşı, tapu sicilinde yapılan yanlışlık ve TMK’nın 1007. maddesi dayanak gösterilerek açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, ...’in zamanaşımı itirazı da bulunmadığı halde ... hakkındaki davanın yazılı şekilde zamanaşımı nedeniyle reddedilmesi, bundan başka.
4721 sayılı TMK’nın sorumluluk kenar başlığını taşıyan 1007. maddesinde, “Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur.
Devlet zararın doğmasında kusuru bulunan görevlilere rücu eder.” hükmü yer almakta olup, dava temsilcide yanılma sonucu ... yerine ... ... yöneltilmiş fakat doğru hasım olan ... vekili tarafından takip edilmiş olduğundan, gerekçeli karar başlığında davalı olarak “...” yerine “... ... ... gösterilmesi” ve sadece davalı ... lehine vekalet ücreti takdiri gerekirken, ... ve ... ... ... lehine ayrı ayrı vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, belirtilen bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple.
Mahkemenin gerekçeli kararının başlık kısmındaki (Davalılar) ismini gösteren bölümden “...” ibaresinin çıkartılarak, yerine (...) kelimesinin yazılması; hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan “Davacı tarafça tapu sicilinin tutulmasından doğan zarara ilişkin olarak açılan tazminat davasının zamanaşımı sebebiyle reddine” ibaresi hüküm fıkrasından tamamen çıkartılarak, yerine “Davacının, davalı ...ye karşı açtığı davanın zamanaşımı nedeniyle, davalı ...’e açtığı davanın ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine” ibaresinin yazılması ve son olarak,
hüküm fıkrasının .... ... lehine vekâlet ücretine dair ikinci bendinin hükümden tamamen çıkartılması, suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/04/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.