KÜNYE
20. Hukuk Dairesi 2015/2826 E., 2015/2283 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mart 2015
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
245 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Kısıtlı/Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ............ Sulh Hukuk ve ........ Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, kısıtlının/hükümlünün vasi tayini suretiyle vesayet altına alınması istemine ilişkindir.
........ Sulh Hukuk Mahkemesince, kendisine vasi atanması istenen hükümlünün emniyet araştırmasına göre son ikametgah adresinin “ ......Mah. ...... Sk. No: .... İç Kapı No: ... .... /....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.
..... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kendisine vasi atanması istenen hükümlü/kısıtlı adayının sürekli kalmak niyetiyle oturduğu adresinin ".... Mahallesi 92. Sokak No: ../.... ...../....” olduğunu belirterek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.
Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.
Yargıtayın yerleşik içtihatları doğrultusunda yapılan kolluk araştırmasına ve soruşturmasına göre kısıtlı adayının/hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin yaklaşık on yıldan beri "..... Mahallesi ...... Sokak No: .../.... ..../......” adresinde ikamet ettiği 27/01/2015 gün 15/212 .... Kaymakamlığı İlçe Emniyet Müdürlüğü, ..... Polis Merkezi Amirliğinin yapmış olduğu tahkikat raporu ve eki olan tutanağında saptanmış olduğu gibi ayrıca çıkartılan son mernis kaydında da adı geçen hükümlünün aynı adreste oturduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın ........ Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiğinden, adı geçen mahkemenin yargı yeri olarak belirlenmesi gerekmiştir.
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi, E. 2015/2826, K. 2015/2283, 30 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama