KÜNYE
20. Hukuk Dairesi 2015/2868 E., 2015/10736 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Kasım 2015
- Mahkemesi
- İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 13/05/2014
- Numarası
- 2014/135-2014/351
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Alacak istemine ilişkin olarak açılan davada İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi ile İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, taraflar arasında düzenlenen limited şirket devir sözleşmesi uyarınca davalıların şirketin devrini sağlamadığı iddiasıyla ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir.
Ticaret Mahkemesince, gerçek kişi olan davacının, gerçek kişiler olan davalılar aleyhine verilen bedelin iadesi için açtığı davanın TTK'nın 4. maddesinde sayılan ticari davalardan olmadığı, asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise, davanın ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.
Davanın açıldığı tarihte yürürlükte olan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1. maddesine göre, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın; bu Kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır. Aynı Kanunun 5/1. maddesine göre ise "Aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir.
Somut olayda dava, taraflar arasında düzenlenen limited şirket devir sözleşmesi uyarınca davalıların şirketin fiilen devrini sağlamaması nedeniyle ödenen devir bedelinin iadesi isteminden kaynaklanmakta olup, Türk Ticaret Kanununda düzenlenen hususlardan doğan ve ticari dava niteliğinde olan uyuşmazlığın Ticaret Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi, E. 2015/2868, K. 2015/10736, 5 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama