KÜNYE
20. Hukuk Dairesi 2015/4337 E., 2015/7918 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Eylül 2015
- Mahkemesi
- Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 15/09/2014
- Numarası
- 2014/356-2014/299
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında, Samsun 1. Asliye Ticaret Mahkemesi ve Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, davacı banka ile davalı arasında düzenlenen kredi kartı üyelik sözleşmesinden kaynaklanan borç nedeniyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.
Asliye ticaret mahkemesince, TTK'nın ticaret mahkemelerinin görevini düzenleyen maddelerinde, bireysel kredi kartı uyuşmazlıkları açısından, açıkca ticaret mahkemesinin görevli olduğuna dair bir hükmün bulunmadığı, bu nedenle görevin, genel mahkeme olan asliye hukuk mahkemelerine ait olduğu ve 5464 sayılı Kanunun 44/2. maddesinde özel düzenleme bulunduğu gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.
Asliye hukuk mahkemesi tarafından ise, Türk Ticaret Kanunun 4. maddesinin birinci fıkrası gereği, davacı bankanın açtığı davaya bakma görevinin, asliye ticaret mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.
Somut olayda, işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, davanın açıldığı 26/11/2013 tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu ve davanın 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlüğe giriş tarihinden önce açıldığı anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde asliye ticaret mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi, E. 2015/4337, K. 2015/7918, 29 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama