Davacı ... ... vekili 06/02/2014 havale tarihli dilekçesiyle; müvekkili tarafından açılan ve ...
Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen davada, 15.03.2011 gün .../... – .../... sayılı kararı ile bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 6.691,81 m² yüzölçümündeki taşınmazın müvekkili adına tesciline karar verildiğini, davalı ...nin temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin .../... – ... sayılı ilamı ile özetle orman kadastrosunun kesinleştiği tarih ile dava tarihi arasında 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığından bahisle kararın bozulduğu,
bozma sonrası mahkemece 14/04/2013 gün ve .../... – ... sayılı kararla bozma ilamına uyularak davanın reddine ve krokide (A) harfi ile gösterilen 6.691,81 m² yüzölçümündeki taşınmazın orman vasfıyla tesciline karar verildiği ve bu kararın kendilerince temyiz edilmeyerek kesinleştiğini, ancak bu davada haklı talepleri reddedilmiş ise de,
dava konusu yere komşu olan taşınmazlar yönünden açılan tescil davalarının mahkemece kabul edildiği ve Yargıtay 20. Hukuk Dairesince bu kararların onandığının müvekkili tarafından 03.02.2014 tarihinde komşu taşınmaz sahiplerinin aldığı tapu kayıtlarının arkadaşlarınca müvekkiline gösterilmesi ile öğrenildiğini ve bu suretle dava sebebi ve konusu aynı olan bir dava hakkında birbirine aykırı iki kesinleşmiş hüküm bulunduğunu beyanla, ...
Asliye Hukuk Mahkemesi 14/04/2013 gün ve .../... – ... sayılı kesinleşmiş kararının yargılamanın yenilenmesi yoluyla kaldırılmasına ve ilk davadaki istemlerinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Mahkemece, HMK’nın 375. maddesi gereğince yargılamanın yenilenmesi sebebi bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşmiş mahkeme kararının yargılamanın yenilenmesi yoluyla kaldırılması isteğine ilişkindir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, HMK’nın 375. maddesinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi sebeplerinin sınırlı olarak sayılmasına, kıyas yolu ile genişletilmesinin olanaksız olmasına ve özellikle somut olayda HMK'nın 375. maddesinde belirtilen hallerden hiçbirisinin bulunmadığı belirlenmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/02/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.