Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2015/5475 K.2015/4607

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Yörede 2003 yılında yapılan kadastro sırasında, ... ilçesi, ... köyü 134 ada 15 parsel sayılı 15 hektar 1337.13m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Mart 1956 tarih 50, Şubat 1955 tarih 21, Eylül 1942 tarih 1056, Ocak 1959 tarih 2, Şubat 1963 tarih 115, Şubat 1953 tarih 66 nolu tapu kayıtları revizyon görerek, bir katlı ahşap ev ve fındık bahçesi niteliğinde davalıların murisi ... adına tespit edilmiş, tutanağın beyanlar hanesinde taşınmaz üzerinde bulunan ahşap evlerin ... evlatlarına ait olup, (A) harfi evin ..., (B) harfi evin ..., (C) harfi evin ..., (D) harfi evin ... ait olduğu yolunda şerh verilmiştir.

Davacı ... 18.01.2005 tarihli dava dilekçesi ile, dava konusu 134 ada 15 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek tespitin iptaliyle orman niteliğinde adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 134 ada 15 nolu parselin fen bilirkişisi ...y'ın 23/12/2013 tarihli raporunda (A1) ile gösterilen 4200,58 m2 lik bölümünün orman niteliğinde adına, (A3) ile gösterilen 46.920,85 m2 lik bölümünün özel orman niteliğinde ... mirasçıları adına, (A2) ile gösterilen 10.379.11 m2, (B1) ile gösterilen 88.132.15 m2, (B2) ile gösterilen 2267, 85 m2, (B3) ile gösterilen 5356,94 m2'lik bölümlerin payları oranında ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından (A2), (A3), (B1), (B2) ve (B3) ile gösterilen bölümlere yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

1) Davacı ... , dava konusu ... köyü 134 ada 15 parsel sayılı taşınmazın krokide (B1), (B2) ve (B3) ile gösterilen bölümlerine yönelik temyiz itirazları bakımından;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, mahkemece resmi belgelere dayalı olarak yapılan araştırma ve inceleme sonucu dava konusu taşınmazın krokide (B1), (B2) ve (B3) ile gösterilen kısımlarının orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve dayanak tevzi tapusu kapsamında kaldığı belirlenerek, yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı ... yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.

2) Davacı ... , dava konusu ... köyü 134 ada 15 parsel sayılı taşınmazın krokide (A2) ve (A3) ile gösterilen bölümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, mahkemece resmî belgelere dayalı olarak yapılan araştırma ve inceleme sonucu dava konusu taşınmazın krokide (A2) ve (A3) ile gösterilen kısımlarının orman sayılan yerlerden ve halen de eylemli biçimde % 80-100 tam kapalı eylemli orman niteliğinde olduğu,

her ne kadar dayanak tevzi tapusu kapsamında kaldığı anlaşılsa da, öncesinin ve mevcut halinin halen eylemli orman olması ve 4753 sayılı Kanunun 8. maddesinde tevzi edilebilecek araziler sayılmış olup, ormanların tevzi edilecek arazilerden sayılmaması nedeniyle, 4785 sayılı Kanun kapsamında devletleştirilen yerlerden olduğu anlaşılmıştır.

13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Kanun ile iadeye tâbi tutulmuştur. Dava konusu taşınmaz bölümleri iadeye tâbi yerleden değildir. Öte yandan, mahkemece taşınmazın (A3) ile gösterilen bölümünün, özel orman niteliği ile davalılar adına tesciline karar verilmişse de.

02.09.1986 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 24/e. 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 28/e.

20.11.2012 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 17/d maddelerinde “Tapu ile sahipli arazi içerisinde bulunan ve 4785 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden sonra tabii olarak veya ekim - dikim yoluyla yetiştirilmiş ormanların, üç hektardan büyük bulunmak kaydıyla, özel orman olarak sınırlandırılacağı” öngörülmüştür.

Aynı Yönetmeliğin 20. maddesi hükmüne göre, tapulu arazi üzerinde bulunan, birbirinin devamı niteliğinde ve gerçek bir bütünlük oluşturan, yüzölçümü bir bütün olarak üç hektarı geçen ağaç ve ağaçcık topluluklarının bulunduğu yerlerin özel orman sayılacağı, dava konusu taşınmazın ise, bitişiğinde devlet ormanı niteliğinde hükmen tescil edilmiş araziler bulunduğu anlaşıldığından, (A3) ile gösterilen kısmın da özel orman olarak tescil edilmesi usul ve yasaya aykırıdır.