1976 yılında yapılan kadastro sırasında ... ili, ... ilçe, ... köyü 1793 parsel sayılı 53.000 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve noter satış sözleşmesine istinaden 15/28 payı ... ..., 13/28 payı ... ... adlarına tespit edilmiştir. ... ... ...'un itirazı Tapulama Komisyonunca reddedilmiştir. ... ...nin; 1793 parseldeki adlarına tespit edilen 13/28 payın 1/4'nün Ali Yadigar Karayurt'a ait olduğu yönündeki dilekçesi üzerine Tapulama Komisyonunun 03.10.1989 gün ve 262 sayılı ek kararıyla 1793 parselin kadastro tespitinin iptal edilerek 60/112 payının ... ..., 39/112 payının ... ..., 13/112 payının ... ... ... adlarına tespitine karar verilmiş, dava açılmaksızın kesinleşmiştir.
Davacılar ... ... ve arkadaşları 23.06.1995 tarihli dilekçe ile; tapu kayıtlarına tutunarak 1770, 1790, 1793, 1800, 1874, 1875, 1922, 1924 ve 1925 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptal edilip adlarına tapuya tescili istemiyle dava açmışlardır.
Katılan davacı ... ..., çekişmeli 1793 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek orman niteliği ile ... adına tescili istemiyle davaya katılmıştır.
Mahkemece; davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığı, davacıların davayı takip etmedikleri gibi iddialarını da ispatlayamadıkları gerekçesiyle davacıların davalarının reddine, katılan ... ...nin davasının kabulüne, 1793 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından 1793 parsel sayılı taşınmaz yönünden temyiz edilmiştir.
Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede orman kadastrosu yapılmamıştır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada temyize konu çekişmeli 1793 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, eylemli biçimde de orman niteliğinde bulunduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 08.03.2016 gününde oy birliği ile karar verildi.