KÜNYE
20. Hukuk Dairesi 2016/1934 E., 2016/2580 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Mart 2016
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
245 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
.
Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... ... .... Sulh Hukuk, .... Sulh Hukuk ve ... .. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.
... ... .... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ".... D:... ...e" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.
.... Sulh Hukuk Mahkemesince, ... Kurumu (... Merkezi) Müdürlüğünün .../08/2014 tarihli yazısına göre kısıtlı adayının ... .... Hastanesine sevk edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.
..... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “....:....../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.
Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun .../1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun .... maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”
Dosya kapsamından, kısıtlı adayının cezaevinde tutuklu iken ... ..... Eğitim ve Araştırma Hastanesine sevkedildiği, bakım veya ceza kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı ve.... Kurumu (Rehabilitasyon Merkezi) Müdürlüğünün ....03.2014 tarihli tahliye fişine göre kısıtlı adayının cezaevine girmeden evvelki son ikamet adresinin "....D:... ...." olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın .... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi, E. 2016/1934, K. 2016/2580, 1 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama