Taraflar arasında görülen dava sırasında bir kısım davalılar tarafından sunulan dilekçe ile özetle; "...davanın başında davacı ... tarafından ibraz edilmesi gereken evraklar 4 yıldan fazla süredir ibraz edilmediğini, kadastro mahkemesi görevi gereği re'sen işlem yapabilen bir mahkeme olmasına ve mevcut kayıtlara göre kendisinde veraset ilâmı verebilme imkanı bulunmasına rağmen davacıya bu hususta süre ve kesin süreler verildiği, kesin süreye rağmen davanın reddedilmeyerek gereksiz yere uzatılmasına sebebiyet verilerek mağduriyetlerine neden olunduğu, daha önce keşif yapıldığı halde tekrar keşif kararı verildiği,
hâkimin taraflara anlaşmaları aksi takdirde yeniden keşif yapacağı ve dava konusu taşınmazları davalı Hazine adına tescile karar vereceği yönünde imada bulunduğu, mahkeme hâkiminin tarafsız davranmadığı, görevinin gereğini yerine getirmediği, keşif ara kararın tarafsız olarak kurulmadığı, ... davada taraf olmadığı halde keşfe orman bilirkişi götürülmesine karar verildiği, tarafların sundukları delillerin daha önceki keşifte uygulandığı, hâkimin yargılamayı uzattığı..." gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Reddedilen hâkim tarafından, talebin reddi gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine ve ret talebinde bulunanların 500,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin verilen karar bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
1) Davalılar ...'ın temyiz itirazları bakımından
Kadastro Mahkemesinin ...E. - ...K. sayılı dosyasında verilen 28/09/2015 tarihli karar, 1 nolu bentte ismi yazan davalılara 08.10.2015 ve 09.10.2015 tarihlerinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 36/A maddesinde öngörülen (7) günlük yasal süre geçirildikten sonra temyiz edenlerin ortak imzasını taşıyan 23.10.2015 havale tarihli dilekçe ile aynı gün temyiz harcı yatırılmak suretiyle verilmiştir.
Her nekadar merci tarafından temyiz süresi 15 gün olarak belirtilmiş ise de, Hukuk Genel Kurulunun 13.03.2013 gün ...
E. - ...K. sayılı kararında da benimsendiği üzere kanunda açıkça düzenlenen temyiz süresinin merci tarafından değiştirilmesinin mümkün olmadığı ve bunun davalılara yönelik herhangi bir hak doğurmayacağı gözönünde bulundurularak süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra temyiz
isteminde bulunulduğundan davalılar ...'ın temyiz dilekçesinin REDDİNE,
2) Davalı ...'ın temyiz itirazları bakımından;
Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Ancak reddi hâkim talebinin esas yönünden reddedilmesi halinde HMK'nın 42/4. maddesi gereğince reddi hâkim talebinde bulunan tarafa ancak kötüniyetli olması halinde disiplin para cezasına hükmolunabilir.
Davalıların, hâkimin tarafsızlığından şüpheye düşülmesine neden olarak ileri sürdüğü gerekçeler başlı başına hâkimin reddi nedenlerinden olmamakla birlikte, konuyu reddi hâkim talebiyle mahkemeye bildirenlerin bu davranışı kötü niyetli olarak kabul edilmeyeceğine göre, reddi hâkim talep eden davalıların aleyhine disiplin para cezasıne hükmedilmesi doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple hüküm fıkrasının üçüncü bendinde “Reddi hâkim talebi yapılamayacak hususlar belirtilerek talepte bulunulduğu, kötüniyetli talep olduğu anlaşıldığından reddi hâkim talebinde bulunanlardan müştereken ve müteselsilen 500.-TL disiplin para cezası alınmasına kararın infazının sağlanmasına” cümlesinin hükümden tamamen çıkarılmasına,
yerine üçüncü bent olarak “-Reddi hâkim talebinde bulunan davalılar kötüniyetli olmadığından haklarında disiplin para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz edenlere yatırdığı temyiz harçlarının istek halinde iadesine 28/01/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.