Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2016/6465 K.2016/9203

Taraflar arasındaki alacak davası hakkında ... 3. Asliye Ceza ve ... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 15/07/2005 tarihinde yayınlanıp yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu uyarınca, hırsızlık suçundan atılı suçu işlediğine ilişkin kamu davası açmaya yetecek ölçüde delil elde edilememesi nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen çocuk ... hakkında tedbir alınması istemidir.

... 3. Asliye Ceza Mahkemesince, yaş küçüklüğü sebebiyle haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen şahıslar hakkında 5395 sayılı Kanun kapsamında koruyucu ve destekleyici tedbir kararı verme görevinin aile mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

... Aile Mahkemesince ise Çoçuk ... hakkındaki talebin TEFRİKİ ile ... yönünden ise; talebin TCK'nın 31/1 ve 5395 sayılı Kanunun 11. maddesi kapsamında kaldığı, başka bir deyişle suça sürüklenen çocuk hakkında çocuklara özgü güvenlik tedbirine hükmedilmesi talebine ilişkin olduğu, 5395 sayılı Kanunun 15/3. maddesi uyarınca çocuk hakkında koruyucu ve destekleyici tedbir uygulanmasına ilişkin bir talep dahi olmadığı, hakkında tedbir uygulanması istenen çocukların suç mağduru olmadığı, işlediği iddia olunan suç nedeniyle cezai sorumluluğunun bulunmaması nedeniyle hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilen çocuklar olduğu, yani suç tarihinde 12 yaşından küçük olmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 383. maddesine göre, çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece sulh hukuk mahkemeleridir.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 5. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbir kararı verilmesi istemine ilişkindir.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun çocukların korunmasına, hakların ve esenliklerin güvence altına alınmasına ilişkin usûl ve esasların düzenlenmesini amaç edinen 1. maddesi ile koruma ihtiyacı olan çocuklar ile suça sürüklenen çocuklar ayrı ayrı tutulmuş ve aynı Kanunun 3/a-1 maddesi ile “Korunma ihtiyacı olan çocuk” ve 3/a-2 maddesi ile “Suça sürüklenen çocuk” kavramları ayrı ayrı tanımları yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile 7/1. maddelesi uyarınca koruyucu ve destekleyici tedbirlerin "Çocuk hâkimi" tarafından alınacağı, görevli mahkemeler yönünden ise suça sürüklenen çocuklardan söz etmeyen geçici 1. maddesinin dördünce fıkrasında, çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde, bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar korunma

ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararlarının, görevli aile ve asliye hukuk mahkemelerince alınacağı, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 26. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası ile bu Kanunun uygulamasına ilişkin yönetmeliğin, usûl ve esaslar hakkındaki 4. maddenin (e) fıkrası ile "Mahkeme; çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerini, çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemeleri ile ceza mahkemelerini" demekle ve çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde görevli mahkemelerin çoçuk mahkemeleri sıfatıyla yargılama yapacaklarına dair hüküm bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklarda ceza mahkemeleri yetkili kılınmıştır.

Somut olayda, koruma tedbiri verilen çocuk hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/7405 soruşturma dosyası ile sanığın tedbire aykırılıktan cezalandırılması talep ve iddia olunduğu anlaşılmıştır.