Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2016/7279 K.2016/9601

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

15.10.1982 tarihinde yapılan kadastro sırasında ... ilçesi ... Köyü 466 parsel sayılı 17.000m2 yüzölçümündeki taşınmaz ...'ün zilyetliğinde bulunduğu ancak asliye hukuk mahkemesinin 1979/169 esas sayılı davada davalı olduğundan söz edilerek malik hanesi mahkemece doldurulmak üzere tutanak aslı ve ekleri Kadastro Mahkemesine gönderilmiştir.

Davacılar ... ve ...; dava dilekçesinde sınırlarını belirttikleri taşınmaza ..., ... ve ...'ın elatmalarının önlenmesi istemiyle 05.11.1979 tarihinde asliye hukuk mahkemesinde 1979/169 esas sayılı davayı açmışlardır. ... Bakanlığına izafeten ...

Müdürlüğü 09.09.1980 tarihli dilekçe ile asliye hukuk mahkemesinin 1956/69 E. - 1957/53 K. sayılı ilamıyla çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle ...'ün babası olan ...'ün elatmanın önlenmesine karar verildiğini, günübirlik piknik sahası oto park yeri olarak tefrik edildiğini, Milli Parkla ilgili çalışmaların devam ettiğini, elatmanın önlenmesi davasının reddine karar verilmesini istemiştir. ...

Asliye Hukuk Mahkemesi 01.05.1984 gün 1979/169 E. - 1984/20 K. sayılı ilamla; çekişmeli taşınmaz hakkında 466 parsel numarasıyla kadastro tespit tutanağının düzenlendiği gerekçesiyle davanın Kadastro Mahkemesine devrine karar vermiştir.

Kadastro Mahkemesince; 466 parsele ait kadastro tespit tutanağının aslı ile devredilen dava birleştirildikten sonra çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, 1971 yılında Bakanlar Kurulu kararıyla milli park olarak ayrılan ... Vadisi Milli Park sınırları içinde kaldığı, anılan kararın ... Köyünde ilan edildiği, taşınmazın milli park sahasından çıkarılmasına yönelik dava ve kararın bulunmadığı, 2873 sayılı Milli Parklar Kanunun 15.maddesi uyarınca bu kanun kapsamına giren yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağı zilyetlik yoluyla kazanılamayacağı gerekçesiyle elatmanın önlenmesi isteğinin reddine , 466 parsel sayılı taşınmazın milli park sahası olarak Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; Milli park olarak ilan ve tescil edilen alan içinde kalan yerlerin 2873 sayılı Milli Parklar Kanunun 15. maddesi uyarınca özel mülkiyete konu teşkil edecek biçimde tapuya tescili ve zilyetlik yoluyla kazanılması olanağı bulunmamaktadır. Nevar ki; milli park olarak ilan edilen tarihe kadar zilyet lehine 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleşmesi halinde, sonradan milli park olarak ilan edilen ve statüsü değişen taşınmazda kazanılmış hakların korunması ilkesi gereğince kazanılmış hakların korunacağı kuşkusuzdur. HGK'nın 06.11.2015 gün 2014/8-201E- 2015/2436 K sayılı kararı da bu yöndedir.

.... Bakanlığının 21.12.1971 tarih 6320 sayılı oluruyla 6831 sayılı Kanunun 25. maddesi gereğince ... Vadisi ve çevresindeki 42 bin hektarlık alanın Milli Park olarak tefrik edildiği, ...'nin Sesi isimli yerel gazetede 25.09.1972 tarihinde, ... ilçesi ... Köyünde ise 20.10.1972 tarihinde ilan edildiği, çekişmeli taşınmazın ... Vadisi Milli Park sınırları içinde kaldığı sabit ise de taşınmaz başında yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ... ve ..., kadastro tespit bilirkişileri ... ..., ... ..., davalılar tanığı ... “çekişmeli taşınmazın 1947 yılından itibaren davalıların babası ... tarafından ölene kadar kullanıldığını ölümünden sonra da oğlu ... tarafından ekilip biçildiğini” bildirmişlerdir.

Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli taşınmazın üzerinde söğüt ve kavak ağaçlarının bulunduğu, 1961 baskı tarihli memleket haritasında ve 1951 tarihli hava fotoğrafında açık alanda gözüktüğü, orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklanmıştır. Ziraat bilirkişi raporunda da taşınmaz üzerinde söğüt ve kavak ağaçlarının bulunduğu belirtilmiştir.

Orman Yönetiminin dayandığı asliye hukuk mahkemesinin 1956/69 E. - 1957/53 K. sayılı dava dosyası incelendiğinde; ... (...) Köyü muhtarı ... tarafından 27.09.1956 tarihli dilekçe ile ...'ün elatmasının önlenmesi istemiyle asliye hukuk mahkemesinde dava açıldığı, orman yönetiminin davaya katıldığı, mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, ...'ün elatmasının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, ...'ün temyizi üzerine 1. Hukuk Dairesinin 14.07.1958 tarih 1958/4121 E. - 1958/4548 K sayılı ilamıyla "...Çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadığının ...

Vekaletinden sorulup sonucuna göre karar verilmesi..." gerektiği belirtilerek bozulduğu, bozma kararından sonra dosyada işlem yapılmadığı, anılan dava dosyasında hükme dayanak yapılan fen bilirkişi ... tarafından düzenlenen 09.09.1956 tarihli krokili raporda 1 rakamı ile işaretlenen taşınmazın davalı yere ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda çekişme konusu taşınmazın malik hanesi açık olup 3402 sayılı Kanunun 30/2 maddesi uyarınca gerçek hak sahibi kadastro mahkemesince belirleneceğinden Hazineye ve Asliye Hukuk Mahkemesinin 1956/69 E. -1957/53 K. sayılı dava dosyasının davacısı ... (...) Köyü Tüzel Kişiliğine dava dilekçesi ve duruşma günününü bildirir davetiye tebliğ edilip delil ve belgeleri istenmeli, gerekli inceleme ve araştırmalar yapılmalı, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek yukarıda değinilen hususlar gözetilmek suretiyle bir karar verilmelidir.

Diğer taraftan orman yönetimi davada taraf olarak yer aldığı gerekçeli karar tebliğ edildiği halde HMK'nın 297/1-b maddesine aykırı şekilde karar başlığında Orman Yönetiminin yazılmaması da doğru değildir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.