Davacı ... Yönetimi, 30/01/2009 tarihli dilekçe ile; 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan çalışmalarda, İçmesu köyü 108 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman niteliği ile sınırlandırılıp, Hazine adına tespit tutanağı düzenlenerek, 31/12/2008 tarihinde 30 günlük kısmî ilâna çıkartıldığını, bu orman parseline bitişik olan ve ekli haritada gösterilen alanın da orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman alanı dışında bırakıldığını ileri sürerek bu alanın orman sınırları içine alınarak orman niteliği ile adına tapuya tescili istemiyle hasımsız dava açmıştır.
Davaya konu taşınmazlar hakkında 137 ada 32 parsel ile 138 ada 1, 2, 3, 4 ve 5 parsel numarası verilerek sırasıyla 30769,69 m2, 49341,70 m2, 6143,93 m2, 14783,03 m2, 13468,20 m2 ve 10312,91 m2 yüzölçümleri ile kadastro mahkemesinde orman kadastrosuna itiraz davasına konu olduklarından sözedilerek malik haneleri açık bırakılıp kadastro tutanağı düzenlenerek 3402 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince mahkemeye gönderilmişlerdir.
Mahkemece, davanın kabulüne; taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, tarafından ise 6360 sayılı Kanun gereğince davacı köyün tüzel kişiliğinin sona erdiği, kendilerinin davaya dahil edilmesi gerektiği gerekçeleriyle temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18.11.2014 tarih 2014/6309-9559 E.K. sayılı kararı ile bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında; ''...01.04.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanunda çekişmeli taşınmazların bağlı bulunduğu içinde olduğu bazı illerde kurulması ve sınırlarının belirlenmesi hususları düzenlenmiş ve bu madde kapsamındaki köylerin tüzel kişilikleri sona ermiştir. HMK'nun 114/d ve 115/2. maddelerine göre, taraf ehliyeti dava şartlarından olup taraflarca ileri sürülebileceği gibi, mahkemece de re'sen gözönünde bulundurulabilir.
Bu nedenle; mahkemece, davalı köy yerine ilgili belediyenin davaya dahil edilmesi, aynı şekilde 138 ada 2, 3, 4 ve 5 sayılı parsellerin kadastro tespit tutanaklarında adı geçen kullanıcıların davada taraf olmasının sağlanması, bu şekilde husumet yaygınlaştırıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken,huzuruyla davaya devam edilip yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir...'' şeklinde gereğine değinilmiştir.
Mahkemece bozma kararı sonrası yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne; taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, ve ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik yoktur, Ancak,
19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü,
henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince Orman Yönetiminin açtığı davalar nedeniyle davalılar aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple, hükmün yargılama giderlerine ilişkin 4 ve 6 nolu bendlerinin kaldırılarak, yerine “6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı ... Yönetimi üzerinde bırakılmasına ve davacı ... Yönetimi lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 19/09/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.