Davacı gerçek kişi kadastro mahkemesine sunduğu 02/08/2010 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... köyü ... mah. kain 106 ada 367 parsel sayılı ....037,63 m² yüzölçümündeki taşınmazın .../B madde uygulamasında orman sınırları dışına çıkarıldığını, kullanım kadastrosunda kendisinin zilyet olarak yazıldığını, oysa ki, bu taşınmaza bitişik yerlerle birlikte toplam 40.000 m2 miktarındaki taşınmazın tamamının Ocak 1948 tarih 31 nolu tapu kaydı kapsamında olduğunu,
kendisinin zilyetliğinde olduğunu ve orman sayılmayan yerlerden olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazların orman sınırları dışına çıkarılarak 367 sayılı parselle birleştirilmesini ve 367 sayılı parselin 40.000,00 m² yüzölçümünde tapuya tescilini istemiştir.
Kadastro mahkemesince dava konusu taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlenmediği gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, dosyanın kendisine gönderildiği asliye hukuk mahkemesi de görevsizlik kararı vermiş ve dosya merci tayini için .... Hukuk Dairesine gönderilmiştir. ...
Hukuk Dairesinin .../.../2013 tarih ve 2013/13327 E. - 16294 K. sayılı kararıyla asliye hukuk mahkemesinin uyuşmazlığı çözmekle görevli olduğuna karar verilmiş, dosya asliye hukuk mahkemesine gönderilmiştir.
Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava kesinleşmiş orman kadastrosunda orman sınırları içinde bırakılan yerin .../B madde kapsamında orman sınırları dışına çıkarılması istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu ve .../B madde uygulaması 06/05/1986 yılında ilan edilerek kesinleşmiştir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, mahkemece yapılan keşif sonucu uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına göre yapılan uygulamada dava konusu taşınmazların kesinleşen orman tahditinde orman sınırları içinde kaldığının belirlendiğine ve kişilerin orman sınırları içerisinde olan yerin .../B madde uygulamasına konu edilmesini istemekte hukukî yararı bulunmadığı anlaşıldığına,
6831 sayılı Kanunun .../B maddesi uygulaması neticesinde orman dışına çıkarılacak taşınmazların ... adına çıkacağı ve bu tür yerlerde 3402 sayılı Kanunun Ek .... maddesi kapsamında çalışma yapıldığında davacı taleplerinin değerlendirileceğine göre, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; davanın niteliğine göre aynı nedene ve hukukî sebebe dayalı davanın reddine karar verilmesi halinde davada yasal hasım konumunda olan Orman
Yönetimi ve ... lehine tek maktu vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken ayrı ayrı 1800,00.-TL vekâlet ücretine hükmedilmiş olması doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu nedenle, kararın hüküm fıkrasının ... ve .... paragrafları hüküm yerinden çıkartılarak bunun yerine .... paragraf olarak "Davalılar ... ve ... kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden lehlerine dava tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin .../.... maddesi gereğince takdir edilen 1800.-TL maktu vekâlet ücretinin davacılardan alınarak davalılar ... ve Hazineye ödenmesine" cümlesi yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici .... maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA,
temyiz harcının istek halinde iadesine 30/04/2018 günü oy birliği ile karar verildi.