Davacı vekili 24.06.2014 tarihli dava dilekçesinde özetle; tarafların ... mevkiinde bağımsız bölüm maliki olduklarını, davalının diğer kat maliklerinin izni olmadan ve kanuna aykırı olarak, ortak yerlerden olan bahçelerinin (yeşil alan) çevresine çit çekerek ve kısmen de hususi otopark olarak kullanılmak suretiyle mülkiyet hakkına müdahalede bulunmakta olduğunu beyanla davalının ortak yere kanuna aykırı olarak yaptığı müdahalenin önlenmesine, bahçelere yaptırılan çitin kaldırılarak eski hale getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.
Dava konusu uyuşmazlık, ortak alana el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.
Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden müdahale edildiği iddia edilen kısımlar yönünden yönetim planı ve mimari projeye göre iki farklı sonuç doğuracak şekilde bilirkişi raporu aldırıldığı, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediği anlaşılmıştır.
Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinin ikinci fıkrası gereğince kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesis yaptıramaz.
Mahkemece öncelikle taşınmazın kat mülkiyetine esas olan tapu kaydı, yönetim planı ve mimari projesi ilgili yerlerden getirtilerek mahallinde uygulanıp varsa ortak alana müdahalenin önlenmesi ve ortak alana projeye aykırı yapılan imalatların eski hale getirilmesine karar verilmesi; eylemin davacının bağımsız bölümlerini kullanmasını engelleyici ve rahatsızlık verici nitelik taşıyıp taşımadığı belirlenmelidir.
Ayrıca yönetim planını 4. maddesinde bağımsız bölümlerin bahçeleri ile ilgili düzenleme bulunduğu anlaşıldığından yerinde uygulama yapılırken bahsi geçen 4. madde ile mimari proje birlikte değerlendirilerek varsa müdahalede bulunulan kısım denetlemeye elverişli şekilde krokide gösterilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken belirtilen hususlar araştırılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 04/12/2018 günü oy birliği ile karar verildi.