Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2017/3171 K.2017/9489

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dilekçesinde özetle; müvekkilinin Toplu Konut İdaresi Başkanlığı ile imzaladığı 19.03.2008 tarihli sözleşmenin 3. maddesinin son fıkrasının sağladığı hak ve yetkiler ile...ili, ...ilçesi, ... beldesi, ... mahallesi FG1-2B-5 bağımsız bölümün maliki olduğunu, Site Temsilciler Kurulu yönetim kurulunun 17/12/2012 gün ve 13 karar numaralı kararı ile 2012-2013 dönemine ilişkin olarak belirlediği ısınma giderinin malikler arasında eşit olarak pay edilerek, toplam 650.-TL'sinin 5 taksit halinde ödenmesi,

25/07/2013 gün ve 31 sayılı 19 numaralı kararı ile de 2013-2014 dönemine ilişkin olarak belirlediği ısınma giderinin de, malikler arasında eşit olarak pay edilerek, toplam 630 TL'sinin 5 taksit halinde ödenmesinin müvekkilinden talep edildiğini,

söz konusu kararın 634 sayılı Kanunun 42. maddesinin (18/4/2007-5627/16 md.değişik) dördüncü fıkrasının son cümlesi olan "Merkezi ısıtma sistemlerinde ısınma giderlerinin paylaştırılmasına ilişkin usul ve esaslar Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yürürlüğe konulacak Yönetmelikle düzenlenir" amir hükmü uyarınca Bayındırlık ve İskan Bakanlığı tarafından hazırlanan ve 14/04/2008 tarih ve 26847 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanan "Merkezi Isıtma ve Sıhhi Sıcak Su Sistemlerinde Isınma ve Sıhhi Sıcak Su Giderlerinin Paylaştırılmasına İlişkin Yönetmelik" hilafına olduğunu,

söz konusu yönetmeliğin Geçici 1. maddesinde de ifade edildiği üzere 5627 sayılı "Enerji Verimliliği Kanununun" 7. maddesinin birinci fıkrasının "c" bendi ve geçici 6. maddesinin birinci fıkrası gereğince, 02/05/2012 tarihi itibari ile merkezi sistemle ısıtılan ve birden fazla bağımsız bölüme sahip tüm binaların 5627 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğunu, Yönetmeliğin bağımsız bölüm kullanıcılarının kullanım miktarlarına göre paylaşım yöntemini benimsediğini, bunun sağlanabilmesi için ısı ölçüm ekipmanlarının binalarda kullanılmaya başlanılmış olmasının 02.05.2013 tarihi itibari ile yasal bir zorunluluk olduğunu,

bu yapılmadan eşit paylaşım yöntemi ile yapılan ısınma gideri paylaşımına ilişkin alınan kararın kanunun amir hükümleri hilafına olduğunu, site temsilciler kurulunun, eşit paylaşım yöntemine göre belirlediği kararın kanuna aykırı olduğundan dolayı hükümsüz olduğunu, yönetim kurullarının her ne çoğunlukla olursa olsun alacağı hiçbir kararın kanuna muhalefet teşkil edemeyeceğini, ısı ölçüm ekipmanlarının tesisinin yasal bir zorunluluk olduğundan, yönetimlerin gerek oy birliği gerekse oy çokluğu ile aldığı aksi bir kararın yok hükmünde olduğu gerekçesi ile kanun hilafına tespit ve tayin edilerek karara bağlanan ödemeyi yapmayacağını,

bu hususu site yönetimine ihtaren bildirdiklerini, site temsilciler kurulu kararındaki ödemenin tahsili için müvekkili hakkında yasal takibat başlatıldığını, müvekkilinin gerek bu takibata ilişkin borcunu gerekse site temsilciler kurulu kararındaki borcunu itirazi kayıtla ödemekte olduğunu, 634 sayılı Kanunun 42. maddesi uyarınca çıkartılan Yönetmeliğin Amir Hükümleri Hilafına malikler arasında eşit paylaşım yöntemi benimsenerek, Site Temsilciler Kurulunca belirlenen ısınma giderlerine ilişkin her iki kararın, kanuna tam aykırılık teşkil etmesi nedeni ile hükümsüz olduğu,

bu nedenle 634 sayılı Kanunun 33. maddesi uyarınca, süreye bağlı olmaksızın hakimin müdahalesinin istenebileceğini, iş bu talebi yapmak zaruretinin hasıl olduğunu, re'sen tespit edilecek sair gerekçeler ile site temsilciler kurulunun sunulan 17/12/2012 gün ve 13 sayılı kararı ile 25/07/2013 gün ve 31 sayılı 19 karar numaralı yok hükmünde olan her iki kararının da iptaline karar verilmesini, iptal edilen kararlara ilişkin olarak, yeniden karar alınması hususunda davalının uyarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece.

14/04/2008 tarih ve 26847 mükerrer "Merkezi Isıtma ve Sıhhi Sıcak Su Sistemlerinde Isınma ve Sıhhi Sıcak Su Giderlerinin Paylaştırılmasına İlişkin Yönetmeliğin" 14. maddesindeki "Merkezi ısıtma ve sıhhi sıcak su sistemine sahip binaların yönetim planının bu yönetmeliğe aykırı olan hükümleri üç ay içinde bu yönetmeliğe uygun hale getirilir." hükmünün emredici nitelikte olduğu, bu nedenle dava konusu site yönetimi gibi merkezi sisteme sahip binalarda bina ya da bağımsız bölüm maliklerinin bu hükmün aksini kararlaştırmalarının mümkün olmadığı,

oy birliğiyle alınacak karar ile ısı paylaşım sistemine geçilmeyeceğinin kararlaştırılmasının da mümkün olmadığı, keza davalı sitede, 400'den fazla konut bulunduğu, sitede üç ayrı tipte ve farklı metrekarelere sahip konut tiplerinin olduğu, tüm bu konut tiplerinin eşit şekilde ısınma giderlerine katlanmasının, hakkaniyete, kat mülkiyeti kanununa ve yukarıda bahsi geçen yönetmeliğe aykırılık teşkil ettiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi yönünde, ...

Toki Konutları Site Temsilciler Kurulunun 17/12/2012 tarih ve 13 sayılı kararları ile 25/07/2013 tarihli 031 ve 19 karar numaralı kararlarının iptaline, davalı ... Toki Konutları Site Temsilciler Kurulunun iptal edilen kararlara ilişkin olarak yeniden karar alması hususunda uyarılması talebinin ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, dava konusu sitenin birden fazla parsel üzerinde kurulu olup, Kat Mülkiyeti Kanununda Değişiklik Yapılmasına İlişkin 5711 sayılı Kanunun 22. maddesi ile Kat Mülkiyeti Kanununa eklenen 66. ve devamı maddelerinde düzenlenen Toplu Yapılara İlişkin Özel Hükümler uyarınca sitede henüz toplu yapı yönetimine geçilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle uyuşmazlığın çözümünde Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerinin değil, genel hükümlerin uygulanması gerekmektedir. Buna göre görev hususu da genel hükümler uyarınca belirlenmelidir.

Hukukî uyuşmazlıklarda asliye hukuk mahkemelerinin görevi asıl, sulh hukuk mahkemesinin görevi ise istisnadır. Özel bir kanun hükmü ile açıkça sulh hukuk mahkemesinde bakılacağı bildirilmeyen bütün dava ve işler asliye hukuk mahkemesinde görülür. Bu nedenle mahkemece; asliye hukuk mahkemesinde bakılmak üzere dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.