Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2017/3305 K.2018/6173

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı dava dilekçesi ile davalı arasındaki alışverişin site yönetimi aidat borcuna ilişkin olduğunu, hakkında haksız ve kötü niyetli olarak icra takibi yapıldığını, tebligat kanununa aykırı olarak ilk icra emrinin muhtara tebliğ edildiğini ve haberi olmadığından dolayı, bu icra takibinin kesinleşmesi sonucunda söz konusu davayı açmak zorunda kaldığını, ödeme dekontları, tanık olarak eski çalışan kaloriferci dinletildiğinde adı geçen borcun büyük bir kısmının ödendiğinin ortaya çıkacağını, bu nedenlerle icra tehdidi altında olması, gayrimenkullerin satış tehdidinin bulunması,

ödendiğini gösterir banka dekontlarının olması sebebiyle hak kaybına uğranılmaması için icra veznesine yatan paranın borçluya ödenmemesi için tedbir kararı verilmesine, yargılama sonunda ...

İcra Müdürlüğünün 2012/930 Esas sayılı dosyasında takibe konu borcun tümünün davacıya ait olmadığından, davacıdan talep edilen miktarda borçlu olmadığının tespitine, başkaca tazminat talep hakları saklı kalmak kaydıyla, davalının, davacıya alacağın en az %20 oranında icra inkar tazminatı ödemesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yüklenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davacının davalıya ödemelerde bulunduğu, davalının tüm alacak için icra müdürlüğünün 2012/930 Esas sayılı dosyası ile takip yaptığı, buna karşılık davacının ödemelerinin düşürülmediği gerekçesi ile davanın kabulü ile menfi tespit değerinin 3.000,00 TL yönünden borçlu olmadığının tespitine, 3.000,00 TL'nin %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden;

1- Davacının dava dilekçesi ile “yargılama sonucunda ... İcra Müdürlüğünün 2012/930 E. sayılı dosyasında takibe konu borcun tümünün davacıya ait olmadığından, davacıdan talep edilen miktarda borçlu olmadığının tespitine” demekle ... İcra Müdürlüğünün 2012/930 E sayılı dosyasındaki talep edilen 7.714,71 TL alacağın tümüne ilişkin olarak borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini istediği anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının 3.000,00 TL yönünden borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş olmasına rağmen, davacının talebinin talep edilen 7.714,71 TL alacağın tümüne ilişkin olarak borçlu olunmadığının tespiti olduğu, dolayısıyla verilen hükümle davacının talebinin tam olarak kabul edilmediği, talebinin bir kısmının reddedildiği gözardı edilerek, davanın kabulüne dair hüküm kurulması,

2- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının borçlu olmadığı miktarın 2.900,00 TL olduğu hesaplanmasına rağmen, mahkemece gerekçesiz olarak davacının borçlu olmadığı miktarın verilen hükümle birlikte 3.000,00 TL olarak kabul edilmesi,

2017/3305 - 2018/6173

3- Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamaları nazara alınarak dava konusu edilen döneme ait olmak üzere yönetimde bulunan ortak gider ve aidat alacağına ilişkin karar ve işletme defterleri, fatura ve makbuzları; davaya konu aidatların belirlendiği kat malikleri kurulu toplantılarına davalının katılıp katılmadığı, katılmamış ise bu kararların davalıya tebliğ edilip edilmediği,

edilmiş ise buna ilişkin belgelerin varsa bu dönemlere ilişkin işletme projesinin aslı veya onaylı örneği ile işletme projesinin varsa davalıya tebliğine ilişkin belgelerin davacı yönetimden celbi, bilirkişi raporunda belirtilen 2009 ve 2010 yıllarına ait anataşınmaza ait banka hesap hareketleri, reddiyat ve tahsilat makbuzları ve diğer kayıt ve belgeler getirtilip tüm hesapların uzman bilirkişiye incelettirilerek davalının davaya konu ortak gider ve aidat borçlarının bulunup bulunmadığının ve borcu var ise ödeyip ödemediğinin tespit ettirilmesi,

belge ve kayıt bulunmadığı takdirde tarafların tüm delilleri toplanıp oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.