Dava dilekçesinde; kat malikleri kurulunun onayını alınmadan anagayrimenkulün görüşünü bozacak şekilde değişiklik yapan, ortak kullanım alanlarının kullanımını engelleyen ve bu nedenle kat maliklerinin haklarına tecavüz eden davalının tecavüzünün önlenmesi, durumun eski halinde getirilmesi istenilmiştir.
Mahkemece; davalının kapıcı dairesi dahil olmak üzere bilirkişi raporunda belirtilen yerlere müdahale ettiği görülmüştür. Kapıcı dairesinin işyeri olarak kullanılması için tüm bağımsız bölüm maliklerinin onayı olmakla bu yönüyle kapıcı dairesine yapılan elatmanın hukuka uygun olduğu, ancak bilirkişi raporunda belirtilen, depo+buzhane, wc eklentisi, mutfak eklentisi, garaj kısmındaki jeneratör eklentisinin, onaysız ve hukuka aykırı şekilde yapıldığı tespit edilmiştir.
Diğer taraftan betonarme kısmındaki eklentilerin binayı statik yönde zayıflattığı anlaşılmış olup, kapıcı dairesi hariç 30/09/2015 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen tecavüzün önlenmesi ve eski hali getirilmesi kanaatiyle davanın kabulüne.
30/09/2015 tarihli bilirkişi raporunda belirtildiği üzere ana yola göre binanın sağ tarafından kalan sonradan yapılan depo + buzhane eklentisi, tuvalet eklentisi, ana yola göre binanın arka cephesinde kalan mutfak eklentisi, binanın garaj alanı içinde kalan jeneratör eklentisi olarak ayrılan yerlerdeki tecavüzün önlenmesine ve eski haline getirtilmesine, binanın market kısmında yapılan eklentilerin betonarme olduğu anlaşılmakla binayı statik yönde zayıflattığı bu nedenle geri dönüşümü gerekli donatılar epoksi uygulaması ile filizlendirerek beton atmak suretiyle giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, müdahalenin men'i, eski hale getirme istemine ilişkindir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Mahkemece, yapılmasına hükmedilen işlemlerin yerine getirilmesi için davalı tarafa Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi hükmü uyarınca uygun süre verilmemesi doğru değil ise de, bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 2 numaralı bendin sonuna gelmek üzere “tüm bu işler için davalıya 30 gün süre verilmesine” cümlesi eklenmek suretiyle ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 14/05/2018 günü oy birliği ile karar verildi.