Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2017/486 K.2017/2482

Taraflar arasındaki davada ... 2. Asliye Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava; ortak gider alacağının tahsili istemine ilişkindir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, kat mülkiyetinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ise taşınmazın birden fazla parselden oluştuğu ve toplu yapı yönetim planı bulunmadığı, bu durumda uyuşmazlığın çözümünde Kat Mülkiyeti Kanununun uygulanmayacağı, mal varlığına ilişkin olarak genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

634 sayılı Kanunun 35/b maddesinde "Anagayrimenkulün gayesine uygun olarak kullanılması, korunması, bakımı ve onarımı için gereken tedbirlerin alınması" hükmüne, 16. maddesinde "Kat malikleri anagayrimenkulün bütün ortak yerlerine, arsa payları oranında, ortak mülkiyet hükümlerine göre malik olurlar." hükmüne, 33/1. maddesinde de "Bu Kanunun uygulanmasından doğacak her türlü anlaşmazlık ana taşınmazın bulunduğu yer sulh mahkemelerinde çözümlenir.” hükmüne yer verilmiş ise de;

Somut olayda, davacı, davalılarında iştirak ettikleri ... Öğretmenler Sitesine ait 170 ada 1 parsel ve 171 ada 1 parsel sayılı taşınmazlarda 1986 senesinde ...

Öğretmenler Sitesinin tesis edildiğini, inşaatların yapılmasına, yol, su, elektrik vs. tesisler için aynı yıl içinden itibaren faaliyete geçildiğini, davalılarında katıldığı ortak üyelerin daha çok kendilerinin bulundukları tarafa isabet eden 170 ada 1 parselde idare için hareket ettiklerini 10/07/2005 tarihinde yapılan sitenin olağan genel kurul toplantısından ayrılarak 170 ada 1 parselde bir kısım maliklerle ayrı bir yerde seçim yaparak 171 ada 1 parseli ayrıldıklarını, bu halin giderilmesi ve birlikteliğin tekrar sağlanması için ...

4. Asliye Hukuk Mahkemesinde el atmanın önlenmesi davası açtıklarını, davanın kabulüne karar verildiğini, toplanan para vs. davacı site yönetimine teslimine karar verildiğini ve kararın Yargıtay tarafından onandığını, 2005 yılından beri davalıların bazı ödenmeyen borçlarını site yönetimine bıraktığını ve davacı site yönetiminin bu borçları da ödediğini, davalıların 170 ada 1 parsel yönetimine ödedikleri paralar dışında ayrıca aldıkları diğer hizmetlerden dolayı toplam 18.008,61 TL borçlarını ödediklerini,

davacı sitenin 31 Ağustos 2014 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında aldığı 5,7,8 ve 21 nolu kararlarla 2005/-2008 dönemlerinde her iki yönetim tarafından istenen toplam 4.650,00 TL aidatın her iki parseldeki tüm malikler tarafında ödenmesine, uygulanan gecikme faizlerinin kaldırılarak ana paradan maliklerin her iki yönetime yaptıkları ödemeler düşüldükten sonra

kalan bakiyenin 31 Aralık 2014 tarihine kadar ödenmesine, ödenmemesi halinde ise kaldırılan gecikme faizlerinin tekrar uygulanarak tahsili yoluna gidilmesine oybirliği ile karar verildiğini, bu kararın davalılara tebliğ edildiğini, genel kurulun aldığı kararlara ve tebliğlere rağmen davalıların iş bu borçlarını ödememeleri sebebiyle bu davayı açma zarureti doğduğunu ifade ederek, davalı ...'den 4.973,64 TL, ...'dan 4.141,54 TL, davalı ...'dan 2.393,79 TL.,...'den 3.016,00 TL, ...'dan 3.483,64 TL. alacağın yasal faizi ile birlikte davacıya verilmesini talep ve dava edilmektedir.

Dosya kapsamından; ... Tapu Müdürlüğüne ... mahallesi 170 ada 1 parsel ile 171 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar yönünden toplu yönetime geçilip geçilmediği hususunda müzekkere yazılmış, müzekkereye verilen cevapta, söz konusu parseller yönünden toplu yönetime geçilip geçilmediği konusunda bilgilerinin bulunmadığının bildirildiği ve taşınmazlara ait yönetim planının gönderildiği görülmüştür.

Sitenin birden fazla parsel üzerinde kurulu olduğu ve toplu yapı yönetimine geçilmediği, dolayısıyla Kat Mülkiyeti Kanununun uygulanamayacağı anlaşılmaktadır. Bu durumda, uyuşmazlığın HMK'nın 2. maddesi gereğince malvarlığına ilişkin olarak, dava değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.