..... mahallesi 131 ada 6 parsel sayılı 1592,00 m2 yüzölçümlü arsa vasfındaki taşınmaz tapuda davalı ... adına kayıtlıdır.
Davacı ... Yönetimi, ..... ilçesinde, 1988 yılında 56 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan, daha önce kesinleşen orman kadastrosunun aplikasyonu ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde çalışmasında, bazı taşınmazların yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı olarak Hazine lehine orman sınırları dışına çıkarıldığını, .....
10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/61-1996/242 sayılı kararı ile komisyon üyelerinin tazminata mahkum edildiklerini, komisyon çalışmalarının yok hükmünde olduğu konusunda Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 1998/1529 E.- 248 K. sayılı ilamının emsal oluşturduğunu, ....
Asliye Hukuk Mahkemesinde bu konuda açılmış olan davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine ilişkin kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2004/7780 E. - 9015 K. sayılı kararı ile orman kadastro komisyonu üyelerinin görevlerini kötüye kullanarak ya da kendilerine verilen görevlerin dışına çıkarak yaptıkları işlemler hukuk ve ceza davalarına konu olmuşsa bu işlemlerin yok hükmünde sayılacağından yönetim tarafından işlemin iptali için her zaman dava açılabileceğinin belirtildiğini, bu nedenle 56 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan orman dışına çıkarma işlemlerinin yok hükmünde olduğunun tespiti, .....
131 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile orman olarak Hazine adına tescili ve tapudaki hacizlerin terkini istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece, dosyaya getirtilen nüfus kayıtlarına göre tapu malikinin davanın açıldığı 18.01.2011 tarihinden önce 25.03.2011 tarihinde öldüğünün anlaşıldığı ve 04/05/1978 gün ve 4/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, ölü kişi aleyhine dava açılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 21.11.2012 tarih, 2012/5782 E.- 13095 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.
ükmüne uyulan bozma kararında: ''Davacı ... Yönetimi tarafından, 56 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan 2/B uygulamasının yok hükmünde olduğunun tespiti ile kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescili istemiyle Hazine ile tapu maliki aleyhine dava açılmış, mahkemece taşınmazın tapu kayıt malikinin dava tarihinden önce öldüğü gerekçesiyle davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir. Dava, tapu iptali ve tescil isteminin yanında 56 nolu Orman Kadastro
Komisyonu tarafından yapılan 2/B uygulamasının yok hükmünde olduğunun tespiti istemiyle de açıldığına göre, davanın bu bölümü hem davalı Hazineyi hem de tapu malikini
ilgilendirmekte, dolayısıyla tapu maliki ile Hazine arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Mecburi dava arkadaşları tarafından ya da onlar aleyhine açılan davalar tektir, ayrılamaz. Dolayısıyla davanın tüm davalılar huzuruyla görülmesi gerekir. Ayrıca, sonradan yürürlüğe giren H.M.K'nın 124. maddesinde "tarafta iradî değişiklik" konusunun düzenlendiği gözetilerek davacı ... Yönetimine, tapu maliki mirasçılarını davaya dahil etmesi için önel verilmesi ve davanın esasının incelenmesi, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi'' gereğine değinilmiştir.
ahkemece bozma kararı sonrası yapılan yargılama neticesinde, davanın kabulüne,....., 131 ada, 6 parsel sayılı 1592.00 m2 yüzölçümlü taşınmazla ilgili olarak 56 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan 2/B uygulamalarına ilişkin işlemlerin yok hükmünde olduğunun tespitine, taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla ... adına tapuya kayıt ve tesciline, tapu kaydında bulunan şerhlerin terkin edilmesine, karar verilmiş hüküm davacı ... Yönetimi tarafından yargılama harçları yönünden ve davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, 56 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan 2/B uygulamasının yok hükmünde olduğunun tespiti ile kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1942 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu ile 1951 yılında makiye ayırma 1963 yılında makiye ayırma işleminin iptali, 23.09.1981 tarihinde ilân edilen 1942 yılı orman kadastrosunun aplikasyonu ve 6831 sayılı Orman Kanunun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması, 26.11.1985 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 6831 sayılı Orman Kanunun 2896 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması ve 19.04.1989 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması vardır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, daha sonra 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini yitirdiği gerekçesiyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılmış ise de 56 nolu Orman Kadastro Komisyonu üyelerinin kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı hareket etmeleri nedeniyle tazminata mahkum edildikleri ve yapmış oldukları 2/B madde uygulamasının yok hükmünde; taşınmazın da halen eylemli orman niteliğinde olduğu tespit edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile Orman Genel Müdürlüğü, 02/07/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır, hükmü gereğince Orman Yönetiminin açtığı dava nedeniyle aleyhine harçlara hükmedilmesi hatalı olup bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple; hüküm kısmının ''3'' numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine ''Davacı ... Yönetiminden alınan peşin harcın iadesine ve harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılarak düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/12/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.