Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2017/5939 K.2018/6077

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında, yeni mahalle 372 ada 61 parsel sayılı 737,69 m² yüzölçümündeki taşınmaz,tarla niteliği ile 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi gereğince, davalı Hazine adına tespit edilmiş, beyanlar hanesinde taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının davalı gerçek kişiye ait olduğuna dair şerh verilmiştir. Davacı Orman Yönetimi vekili 24/06/2014 harç tarihli dilekçesinde; dava konusu taşınmazın ekli krokide koordinatları belirtilen kısmının kesinleşen orman sınırları içerisinde kaldığı iddiasıyla bu kısmın tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tescilini ve müdahalenin önlenmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, Orman sınır hattını belirleyen (O.S.2595, 2015, 2016, 2017) nolu orman sınır notlarının yerleri mevcut orman kadastro haritası, tutanak ve ilk defa yapılan tahdide ait ölçü değerlerine göre dava konusu parselin tamamının orman sınırları dışında kaldığı gerekçesiyle açılmış bulunan davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmekle, ...

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, Dosyanın davanın yeniden görülmesi için mahkemesine iadesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1948 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılan ve kesinleşen orman tahdidi ile 1986 yılında yapılan ve 22.05.1987 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Bölge adliye mahkemesince; mahkemece, eksik inceleme ve yetersiz ve çelişkili bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesi ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1-a/6 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

HMK 353/1-a-6. maddesi ile, ilk derece mahkemesince, davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması halinde, esasa ilişkin inceleme yapılmadan kararın kaldırılmasına kesin olarak karar verileceği düzenlenmiştir.

Ancak, somut olayda istinaf başvurusu kabul edilmiş olmakla 353/1.b.2 maddesi uyarınca işin esasının bölge adliye mahkemesince incelenip karara bağlanması gerekirken, kanunda bulunmayan bir gerekçe ile dosyanın ilk derece mahkemesine geri gönderilmiş olması usul ve kanuna uygun değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir. 2017/5939 - 2018/6077