Davacı vekili 30/09/2014 tarihli dava dilekçesinde, davacı adına tapuda kayıtlı bulunan, .... köyü 144 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ....Asliye Hukuk Mahkemesinin 15/12/1993 gün ve 1991/571-1993/535 Karar sayılı ilamı ile tapu kaydının iptaline, taşınmazın deniz kumluğu olarak bırakılmasına hükmedildiğini, taşınmazın 04/09/1974 tarihinde bedeli ödenmek suretiyle müvekkili tarafından tapu siciline güvenilerek satın alındığını, TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tapu sicilinin tutulmasından doğan zararlardan Devletin sorumlu olduğunu belirterek,
fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak kaydıyla 50.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, daha sonra 29/03/2016 tarihli harçlandırılmış ıslah dilekçesi ile dava değerini 2.944.200,00.-TL olarak değiştirmiştir.
Mahkemece davanın kabulüne, 2.944.200,00.-TL tazminatın 50.000,00.-TL'sinin dava tarihinden; kalanının ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından istinaf edilmekle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın zamanaşımı nedeniyle esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptaline ilişkin, Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1991/571-1993/535 sayılı kararının 14/03/1995 tarihinde kesinleştiği, somut olayda TMK'nın 1007. maddesine dayanılarak açılan tazminat davaları için kanunda ayrıca bir zamanaşımı süresi öngörülmediğinden, 6098 sayılı Borçlar Kanunun 146. (mülga 818 sayılı Borçlar Kanunun 125.) maddesinde yazılı 10 yıllık genel zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiği ve dava tarihi itibarıyla zamanaşımının gerçekleştiği, Hazine tarafından süresinde verilen cevap dilekçesinde zamanaşımından sözedilmemişse de.
13/07/2015 tarihinde ıslah yolu ile zamanaşımı def'inde bulunulduğu, Hukuk Genel Kurulunun 2010/9-629 E. 2011/70 K. sayılı kararı ve benzer nitelikli kararlarında açıklandığı gibi, ıslah yolu ile zamanaşımı definde bulunulmasının mümkün olduğu ve bu durumun savunmayı genişletme kapsamında sayılayamayacağı, karşı tarafın muvafakatına
da bağlı bulunmadığı gözönünde bulundurularak, yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik
bulunmadığına göre, davacı tarafın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün 6100 sayılı Kanunun 370/1. maddesine göre ONANMASINA, Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 1480,00.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 30/05/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.