Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2017/6810 K.2017/5248

Taraflar arasındaki davada ... 1. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla), ... Aile ve ... 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (Aile Mahkemesi sıfatıyla), Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 05/09/2013 tarih ve 1660 sayılı kararı ile 16/09/2013 tarihi itibarıyla ... Aile Mahkemesinin faaliyete geçirilmesine karar verildiği ve 4787 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesine göre dosyanın ... Aile Mahkemesine gönderilerek mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

... Aile Mahkemesi, davacılar ...'ın maddi ve manevi tazminat talepleri ile ... ve ... için talep edilen manevi tazminat taleplerinin inceleme salahiyetinin aile mahkemesinde olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ise davacısının evlilik birliği sona eren koca ve çocuklar olduğu, davalısının ise diğer eş olduğu, dava konusunun ise aile hukukundan kaynaklı olmak üzere kusursuz olduğunu iddia eden tarafın kusurlu olduğu iddia edilen eski eşine açtığı manevi tazminat davası olduğu, davayı açan koca ile beraber ortak çocuklarında davacı konumunda olduğu ve netice itibariyle uyuşmazlığın aile hukukundan kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Dosya kapsamında, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (Aile Mahkemesi sıfatıyla) davacılar ...'ın maddi ve manevi tazminat talepleri ile ... ve ... için talep edilen manevi tazminat taleplerine ilişkin red kararı vermiş, temyiz üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesince "Evlilik birliği fiilen ve hukuken sona ermeden, eşlerden birinin bir başkasıyla zina yapması, diğer eş bakımından özel bir boşanma sebebi (TMK.m.161) oluşturmaktadır.

"Zina”nın aile hukukunda boşanma sebebi olmasının dışında, müşterek çocukların şahsiyet haklarına dokunup dokunmadığı ve onlar için manevi tazminatı gerektirip gerektirmeyeceği, genel hükümler çerçevesinde incelenebilir. Diğer bir ifade ile ortak çocukların, bu ilişki içinde olan ebeveynlerinden manevi tazminat isteğinin, Türk Medeni Kanununun “aile hukuku” kitabında (m. 118-395) hukuksal dayanağı yoktur.

İstek, çocuklar bakımından ancak Borçlar Hukukunun haksız eylemlere ilişkin sorumluluk hükümleri çerçevesinde ele alınıp değerlendirilebilir.

Öyleyse, davacının, ergin olmayan çocuk için, annesinin “zina” eylemine dayanan manevi tazminat isteğini ve ergin olan diğer çocuk ...'ın aynı gerekçe ve sebebe dayanan manevi tazminat isteğini inceleme, bu eylemin çocuklar için manevi tazminatı gerekip gerektirmediğini belirleme görevi aile mahkemesine değil, asliye hukuk mahkemesine aittir. Göreve ilişkin kurallar kamu düzeninden

olup, mahkemece yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Bu açıklama karşısında ergin olmayan çocuk için talep edilen manevi tazminat ve ergin çocuğun annesinden manevi tazminat talebi bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekiyor ise de davaya esasen asliye mahkemesince “aile mahkemesi” sıfatıyla bakıldığına göre, bu taleple ilgili nispi peşin harç noksanlığının tamamlanması halinde ayırma kararı verilerek ayrı bir esasa kaydedilip, davaya asliye hukuk mahkemesi olarak bakılması gerekir" denilerek bozulduğu anlaşılmakla uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.