Tazvih talep eden davacı ... vekili 09.02.2017 tarihli dilekçesinde özetle.
1973 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında müvekkiline ait taşınmazın bir kısmının tapulu alan olarak parsel numarası aldığını, bir kısmının ise tespit harici alan olarak bırakıldığını, taşınmazın tapuya bağlanan alanının 429 parsel numarasını aldığını, şuan ise 101 ada 6 parsel olduğunu, dava konusu edilen tescil harici alanın 101 ada 7 parsel olarak Maliye Hazinesi adına idari yoldan tescil gördüğünü, tescil harici bırakılan alana ilişkin asliye hukuk mahkemesinde açtıkları tescil davasının red edildiğini belirterek,
eski mahkeme kararında tescil harici kalan tapulu alanın özel orman niteliğinde bulunması nedeniyle tapulama dışında bırakıldığının mahkeme kararına açıklama olarak ilave edilmesi suretiyle şerh verilmesini tavzih yoluyla talep etmiştir.
Mahkemece tavzih talebinin reddine karar verilmiş, ek karar davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
... Tapulama Mahkemesinin 1973/35 E. - 1974/34 K. sayılı kararının incelenmesinden; davacının eski tapu kaydına dayanarak tapulama dışı bırakılan kısma yönelik tescil istemiyle dava açtığı, mahkeme tarafından davanın reddine ve dava konusu tapulama alanı dışında bırakılan parselin tespit gibi tesciline karar verildiği, hükmün davalı Hazine tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 25/12/1975 tarih 1974/9301 E. - 1975/8274 K. sayılı ilamı ile davalı Hazinenin temyiz talebinin reddine karar verilerek kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.
Dava dilekçesindeki açıklamaya ve dosya kapsamına göre dava, kesinleşen mahkeme kararının tavzih yoluyla düzeltilmesine ilişkindir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacı ...'a yükletilmesine 26/02/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.