Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2017/8684 K.2017/9270

Taraflar arasındaki kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayılı hükmün; Dairemizin 17/05/2017 gün ve 2015/16631 E. - 2017/4524 K. sayılı ilâmıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya içindeki tüm belgeler incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Çekişmeli ...ili, Merkez ilçesi, ... mahallesi 164 ada 4 parsel sayılı taşınmaz bahçe niteliği ile 442,50 m² yüzölçümlü olarak davalı adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı Hazine, ...ili, Merkez ... mahallesi kıyı kenar çizgisinin, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ve bu Kanun hükümleri uyarınca çıkarılan yönetmelik hükümleri uyarınca tespit edilerek Çevre ve Şehircilik Bakanlığının 07/09/2011 tarihli olurlarına istinaden onaylandığını, Anayasanın 43. maddesi ve 4721 sayılı TMK'nın 715. maddesine göre kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu, sahipsiz kamu malı olduğunu, kıyının devir ve ferağ edilmesi, zamanaşımı yoluyla mülkiyetinin kazanılması ve haczedilmesinin mümkün olmadığını, dava konusu taşınmazın Çevre ve Şehircilik Bakanlığının 07/09/2011 tarihli olurları ile onaylanan kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan yerlerden olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptaliyle Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 1) Dava konusu ...ili, Merkez ilçe, ... mahallesinde bulunan 164 ada 4 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile tapu sicilinden terkinine, 2) Karar tarihinde yürürlükte bulunan Harçlar Kanunu gereğince hesaplanan 23.242,55.-TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

3) Davacı tarafından yapılan 1.488,20.-TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 4) Davacı kendini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 12/1. maddesi uyarınca hesaplanılan 25.615,07.-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 5) Bakiye gider avansının karar kesinleşmesini müteakip davacıya iadesine karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairenin 17/05/2017 gün ve 2015/16631 E. - 2017/4524 K. sayılı ilâmıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı vekili vekili karar düzeltme dilekçesinde; temyiz dilekçesinde ileri sürdükleri hususların cevapsız bırakıldığını, ayrıca Kadastro Kanununun 36/A maddesine göre de davacı Hazinenin açtığı bu davada yargılama giderleri ile vekalet ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağını ileri sürerek karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1)Davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesinde işin esasına ilişkin olarak değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür. Dairemiz kararı, karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usûl ve kanuna da uygun bulunduğundan işin esasına ilişkin karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2)Davalı vekilinin yargılama giderlerine ve vekalet ücretine yönelik karar düzeltme itirazlarına gelince; dava, Hazine tarafından kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve Hazine adına tescili istemine ilişkindir. Kural olarak.

19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A. maddesinde "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” ve aynı Kanunun 17. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen geçici 11. maddesine göre;

"bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır” hükmü gereğince davalılar aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.