Çekişmeli ... ili, ... ilçesi, ... köyünde bulunan eski 508 sayılı parsel, yeni 216 ada 49 parsel sayılı eski 6.760,00 m2 yeni 6.762,54 m2 yüzölçümündeki taşınmaz fındık bahçesi niteliğinde davalılar adına tapuda kayıtlıdır.
Davacı Orman Yönetimi vekili dava dilekçesinde özetle kadastro ekiplerince yapılan ve askıya çıkarılan kadastro çalışmalarında 216 ada 49 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına tespit edildiğini, fakat bu çalışmalarda Anayasa madde 169/4'e aykırı şekilde Devlet ormanlarında daratlma yapıldığını, kadastro çalışması ile orman sınır hattı tam uyumlu olmadığını, çalışmalarda tespit edilen bazı parsellerin orman sayılan yerlere isabet ettiğini,
parsellerin kesinleşen orman kadastrosu çalışmaları içindeki paftası ile karşılaştırıldığında bir kısmının/tamamının orman olduğunu tespitin iptaline ve tahdit sınırları içinde kalan kısmın orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece taşınmazın kesinleşen tahdit içinde kalan kısmın tapusunun iptali ve orman vasfıyla Hazine adına tescili talebi bakımından tefrik kararı verilerek, yargılamaya 22/2-a ya itiraz bakımdan devam olunmuş, yargılama sonunda mahkemece;
davacı Orman Yönetiminin dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 216 ada 49 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili 3402 sayılı Kanunun 22/2-a madde çalışmasına itiraz yönünden davanın reddine, dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 216 ada 49 sayılı parsel hakkında tutulan 05/05/2014 tarihli uygulama tutanağının tapuya aynen aktarılmasına,
karar verilmiş davacı Orman Yönetimi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin 05/04/2017 tarih 2017/607 Esas- 2017/6112 Karar sayılı kararı ile Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 22/2-A maddesi gereğince yapılan uygulama kadastrosuna itiraz davasıdır.
Taşınmazın bulunduğu yörede yapılan 22/2-a çalışmaları 07.04.2015/06.05.2015 tarihleri arasında ilana çıkarılmıştır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yazılı şekilde hüküm kurulmasında ve istinaf talebinin esastan reddi yönünde kurulan bölge adliye mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile Orman Genel Müdürlüğü, 2/7/1964 tarihli
ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır, hükmü gereğince davalı Orman Yönetimi aleyhine harçlara hükmedilmesi hatalı olup bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple; ilk derece mahkemesi hükmünün harçla ilgili 3. bendinin tümden hükümden çıkarılarak yerine “3- Davalı Orman Yönetimi harçtan muaf olduğundan aleyhine harçlara hükmedilmesine yer olmadığına” yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, dosyasının ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde iadesine 25/06/2020 günü oy birliği ile karar verildi.