Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2017/9462 K.2020/2188

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün istinaf edilmesi üzerine verilen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin 06.06.2017 tarih 2017/1092 E. - 2017/1106 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Çekişmeli ... ili, ... ilçesi, ... köyünde bulunan 10015 ada 155 parsel sayılı 1.406,43 m2 yüzölçümündeki taşınmaz çalılık niteliğinde Hazine adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı ... Yönetimi vekili dava dilekçesinde özetle 10015 ada 155 parsel sayılı taşınmazın kesinleşen tahdit içinde kalan kısmının tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tescilini ve müdahalenin men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sonunda mahkemece.

Davanın kabulüne ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkii ada 10015 parsel 155 de davalı adına kayıtlı taşınmazın bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 458,00 m2 alan ile ilgili olarak çalılık niteliği ile davalı adına olan tapu kaydının iptaline, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline ve bu alan ile ilgili olarak davalının müdahalesinin men'ine,

fazlaya ilişkin kısmın davalı Hazine uhdesinde çalılık niteliği ile bırakılmasına karar verilmiş davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin 06.06.2017 tarih 2017/1092 E. - 2017/1106 K. sayılı kararı ile Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen tahdide dayalı tapu iptal tescil ve elatmanın önlenmesi davasıdır.

Taşınmazın bulunduğu yörede 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastro çalışmaları ve 1744 sayılı Kanun çalışmaları yapılarak 1979 yılında kesinleşmiştir. Daha sonra 3302 sayılı Kanun 2/B madde uygulaması yapılmış ve 1991 yılında kesinleşmiştir

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada 10015 ada 155 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısmının orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından hükmün bu bölümünün onanması gerekmiştir.

2) Türk Medenî Kanununun 683. maddesi uyarınca mülkiyet hakkı bulunan malik hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde yararlanma, kullanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Yine, aynı hüküm uyarınca haksız bir elatma varsa anılan hüküm malike her türlü haksız elatmanın önlenmesini isteme yetkisi de tanımıştır. Somut olayda, davanın açıldığı

tarihte dava konusu taşınmaz davalı adına tapuda kayıtlı olup, davalının haksız bir tasarruf ve elatmasından söz edilemez ve elatmanın önlenmesine karar verilemez. Bu itibarla, mahkemece elatmanın önlenmesine ilişkin talebin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yolunda hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bu sebeple bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.