Davacılar vekili 22/07/2016 tarihli dava dilekçesinde, müvekkillerinin murisi ...'ın ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 474 ada 20 parsel numaralı gayrimenkulün 157 payını ...'dan 22/06/1977 tarihinde satın aldığını, gayrimenkul her ne kadar tapuda arsa olarak görülse de tapunun beyanlar hanesinde (A) harfi ile gösterilen krokideki kargir binanın ... oğlu ...'a ait dükkan olduğunun belirtildiğini, Turhal Tapu Sicil Müdürlüğünce 01/04/2003 tarih 523 ve 13/11/2003 tarih 2431 yevmiyeli hatalı İmar Kanununun 18. madde uygulamaları sonucunda ...'ın hissesinin 3. şahıs ... adına tescil edildiğini, ...'nin bu yeri ...'ye sattığını,
...'nin de ...'a sattığını, tapunun 2 kez el değiştirdiğini, gayrimenkul malikleri değişirken gayrimenkulün tapuda kayıtlı olduğu sayfalar ve parsel numaralarının da değiştiğini, gayrimenkulün önce ... mahallesi 917 ada 5 parsel, daha sonra da ... mahallesi 917 ada 51 parsel olarak kaydedildiğini, müvekkilleri ve babaları ...'ın Almanya'da yaşadıkları için durumdan haberlerinin olmadığını, ...'ın vefat ettiğini, geriye müvekkillerinin kaldığını, tapu sicil müdürlüğünün hata ile müvekkillerinin babasına ait tapulu yeri 3. şahıslar adına tescil ettiğinin 14/08/2014 tarihli müfettiş raporu ile ortaya çıktığını,
müvekkillerinin durumu Turhal Tapu Sicil Müdürlüğü tarafından yapılan tebligat ile öğrendiğini, müvekkillerinin babalarına ait gayrimenkulün başkası adına tescil edilmesinin müvekkillerinin zarara uğramalarına ve mülkiyet haklarının gasp edilmesine sebep olduğunu, TMK’nın 1007. maddesi uyarınca tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devletin sorumlu olduğunu belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 40.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
İlk derece Turhal 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, Turhal Tapu Sicil Müdürlüğünce 01/04/2003 tarihinde imar uygulaması sonucu ...'ın hissesinin ... adına tescil edildiği, 10 yıllık zamanaşımı süresi ilk tescilin yapıldığı 01/04/2003 tarihinde başlayıp 01/04/2013 tarihinde sona erdiği, davanın açıldığı 22/07/2016 tarihi itibariyle 10 yıllık zamanaşımı süresinin sona erdiği gerekçesiyle davanın zamanaşımından reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından istinaf edilmiştir.
Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.
Dosya kapsamından, dava konusu 474 ada 20 parsel sayılı, 1240 m2 yüzölçümlü, arsa vasıflı taşınmazın 11/10/1983 tarihinde kadastro sebebiyle 157/1294 hisse ile ..., 228/1294 hisse ile ..., 909/1294 hisse ile ... adına tescil edildiği, 25/05/2001 tarihinde imar uygulaması nedeniyle parselin sayfasının kapatıldığı, parselin gittiği parsellerden 917 ada 5 parselin 579/2400 hissesi ile ..., 1821/2400 hisse ile ... adına imar sebebiyle tescil edildiği, 01/04/2003 tarihinde parselin tamamının imar düzeltmesi sebebi ve 523 yevmiye numarası ile ... adına tescil edildiği, 09/07/2003 tarihinde parselin ...’ye satıldığı, 13/11/2003 tarihinde parselin sayfasının imar uygulaması nedeniyle kapatıldığı, eldeki davanın 22/07/2016 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, zarara sebep olan işlemin yapılmasından itibaren 10 yıllık genel zamanaşımı süresi geçtikten sonra eldeki dava açıldığına ve davalı Hazine süresi içerisinde zamanaşımı def’inde bulunduğuna göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 25/06/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.