Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2017/9821 K.2020/2238

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi asıl dosya davacısı.....ekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

..... yüzölçümündeki taşınmaz çalılık vasfıyla, 103 ada 1 parsel sayılı 15856,17 m2 ve 101 ada 4 parsel sayılı 4196,70 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar ise tarla vasfıyla Hazine adına tapuda kayıtlı olup, üzerilerinde ''6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır'' şerhleri mevcuttur.

sıl dosya davacısı B.. K.. 27.04.2012 tarihli dava dilekçesi ile, çekişmeli 101 ada 3 parsel, 103 ada 1 parsel sayılı taşımazları uzun süredir ekip biçtiklerini taşınmazlardan 101 ada 3 sayılı parselin tamamının, 103 ada 1 sayılı parselin ise 11000/15856 hisselik bölümünü kendisinin, 4856/15856 hisselik bölümünün ise H.. K.. ile müşterek ektiklerini ancak 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca tespit yapılırken tapuda kendi adlarının geçmediğini beyan ederek, taşınmazda hak sahipliğinin bulunduğuna karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dosya davacısı H.. K.. 11.05.2012 tarihli dava dilekçesi ile,......ile 103 ada 1 sayılı parselde bulunan taşınmazların kullanıcılarının ve 2/B kapsamında olup olmadığının belirlenerek adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 18.10.2012 tarihli celsede adına zilyetlik şerhi verilmesini talep ettiğini dilekçesini bu şekilde düzelttiğini beyan etmiş, S.....20.12.2012 tarih, 2012/233-532 sayılı kararı ile.....2012/217 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davacılar .....bakımından davanın kabulüne;.....mevkiinde kain 101 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ile .......mevkiinde kain 103 ada 1 parsel sayılı taşınmazın yapılan çalışmalarda 2/B uygulaması içerisinde yer aldığı ve hak sahiplerinin 1/2'şer hisse ile davacılar B.. K.. ve H.. K.. olarak belirlenmesine karar verilmiş hüküm davalı Hazine vekili ile asıl dosya davacısı B.. K.. tarafından kendi hissesinin 2/3 birleşen dosya davacısı Hamza Kormaz'ın ise 1/3 hisse sahibi olduğu iddiasıyla temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanuna eklenen Ek 4. madde gereğince yapılan kullanım kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu Hacılar köyünde orman kadastrosu ve 2/B çalışması 1987 yılında ilan edilerek kesinleşmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun, 15.01.2009 tarih ve 5841 sayılı Kanun ile değişik EK-4. maddesi, 6831 sayılı Orman Kanununun 20.06.1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2. maddesi ile 23.09.1983 tarihli ve 2896 sayılı, 05.06.1986 tarihli ve 3302 sayılı Kanunlarla değişik 2. maddesinin (B) bendine göre orman kadastro komisyonlarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin, fiili kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhdesatın kime veya kimlere ait olduğu,

kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığı hususlarının, kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmek ve Hazine adına tescil edilmek suretiyle kadastrosunun yapılacağı hükmünü içermektedir.

"Kullanım kadastrosu" olarak isimlendirilen bu çalışmanın amacı, 2/B sahalarını, fiili kullanım durumlarını dikkate alarak parsellere ayırmak ve bu taşınmazları 2/B alanı olarak Hazine adına tescil ederken, taşınmazlar üzerinde fiili kullanımı bulunanları ve muhdesatları tespit ederek tapunun beyanlar hanesinde göstermektir.

Kullanım kadastrosu sırasında hakkında kullanım kadastrosu tutanağı tanzim edilen taşınmazlar hakkında tutanağın beyanlar hanesinde yer alan ya da alması gereken kullanıcı ve muhdesat şerhlerine ilişkin olarak askı ilan süresi içinde kadastro mahkemesinde, askı ilanından sonra ise genel mahkemelerde kullanım kadastrosuna itiraz davası açılmasının mümkün bulunduğu hususu tartışmasızdır.

Zilyetliğin korunması davası ile hedeflenen amaçla kullanım kadastrosu ile hedeflenen amaç ortak olup her ikisi de taşınmaz üzerindeki zilyetliğin hukuki sonuç doğuracak şekilde tespitine yöneliktir.

Ne var ki somut olayda mahkemece usulünce araştırma yapılmadan, tespit günü itibariyle kimin hangi oranda ve taşınmazların hangi kısımlarının kullanıldığı belirlenmeden hüküm kurulmuştur. Birleşen dosya davacısının dava konusu yaptığı 101 ada 4 sayılı parsel hakkında ise bir hüküm kurulmamış yine dosya arasındaki bilirkişi raporlarında 103 ada 1 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 5922,11 m2'lik kısmının çalılık vasfında olduğundan bahsedildiği halde tamamı hakkında kişiler lehine kullanıcı şerhi verilmiş olması ve tespit tarihine en yakın uydu fotoğrafları ve ortofotolar getirtilerek, taşınmazın tespit günü itibariyle fiili kullanıma konu olup olmadığı üzerinde durulmadan karar verilmiş olmasıda doğru olmamıştır.

al böyle olunca doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece öncelikle, dava konusu taşınmazları gösterir, tespit tarihi olan 2010 yılı veya en yakın tarihli yüksek çözünürlüklü hava ve uydu fotoğrafları getirtilmeli ve sonrasında mahallinde, taşınmazı iyi bilen mahalli bilirkişiler, taraf tanıkları ile fen ve ziraatçı bilirkişi eşliğinde keşif yapılmalıdır.

Keşif sırasında dinlenilecek mahalli bilirkişiler ve taraf tanıklarından, çekişmeli taşınmazın tespit tarihinde ve öncesinde kim tarafından, ne şekilde kullanıla geldiği, tespit tarihi itibariyle fiili kullanım olup olmadığı, var ise kim tarafından ne şekilde kullanıldığı, tespit günü itibariyle fiili kullanımın terk edilip edilmediği hususlarında ayrıntılı bilgi alınmalı, alınan beyanlar ile önceki keşif beyanları arasında çelişki bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesine çalışılmalı, keşfe katılacak fen bilirkişisinden keşfi takibe imkan verir rapor ve kroki alınmalı, çekişmeli taşınmaz getirtilen uydu fotoğrafı üzerinde gösterilmeli;

ziraatçı bilirkişiden, taşınmazın tespit tarihindeki niteliğini ve kullanım durumunu bildiren denetime elverişli rapor alınmalı; tespit tarihi itibariyle fiili kullanım mevcut ise, o tarihteki yani tespit tarihindeki kullanıcı lehine kullanım şerhi verilmesi gerektiği dikkate alınmalı ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.