Dava dilekçesinde; davacının anataşınmazda bağımsız bölüm maliki olduğu, davalı apartman yönetimi tarafından, davacı şirketin aidatlarını ödemediğinden bahisle davalı aleyhine icra takibi başlatıldığı, davacının borçlu olmadığı halde bir kısım ödemelere maruz bırakıldığı belirtilerek, ... 2. İcra Müdürlüğünün 2011/6124 sayılı dosyası nedeni ile ödemek zorunda kaldığı 1.286,00 TL'nin ödeme tarihi olan 21/03/2012 tarihinden, 1.202,00 TL'nin ise 26/03/2012 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan istirdadı ve davacının ... 6. İcra Müdürlüğünün 2012/968 Esas sayılı dosyasından borçlu olmadığının tespiti, davalının davaya konu alacak tutarının %40'ından aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına mahkum edilmesi istenilmiştir.
...
4. Sulh Hukuk Mahkemesi 2012/1164 Esas - 2013/1326 Karar sayılı kararıyla davanın, Güleröz apartmanı yönetimine karşı yöneltildiği, ancak apartman yönetiminin tüzel kişiliği bulunmaması nedeniyle davada taraf olamayacağı, mahkemece davacıya HMK'nın 124/3 maddesi gereğince, davayı yönetim temsilcisine yöneltmek üzere süre verilmesine rağmen, davacı tarafından gereğinin yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 2014/16820 Esas - 2014/14871 Karar sayılı ilamıyla “...Dava konusu taşınmazda kat mülkiyetinin kurulduğu,
davacının bağımsız bölüm maliki olduğu ve 30.04.2011 tarihli kat malikleri kurul kararı ile davalı yönetim tarafından Uğur Nisa İşisağlam'ın yönetici seçildiği anlaşılmıştır. Davaya konu alacaklarla ilgili davacı hakkında ... 6. İcra Müdürlüğünün 2012/968 Esas sayılı dosyası ve ...
2. İcra Müdürlüğünün 2011/6124 sayılı dosyası ile yönetim tarafından icra takibi yapıldığı ve yönetim tarafından avukata verilen vekaletname ile iş bu davada yönetimin kendisini temsil ettirdiği tüm dosya kapsamından anlaşılmış olup dava dilekçesinde davalı olarak yönetimin gösterilmiş ve yönetici isminin belirtilmemiş olması davanın reddini gerektirmez.
Dosya kapsamından yönetime tebligat yapıldığı ve yönetiminde temyize konu davada avukat vasıtasıyla kendisini temsil ettirdiği anlaşıldığına göre tarafların tüm delilleri toplanıp oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir..." denilerek kararın bozulmasına hükmetmiştir.
Mahkemece; Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde; Kat Mülkiyeti Kanununun 34. 38 ve 39/1. maddeleri hükümleri dikkate alındığında kat maliklerinin anagayrimenkulün yönetimini bir yönetici veya yönetim kuruluna verebilecekleri, yöneticinin kat maliklerinin vekili konumunda olup aynı zamanda temsilcisi olduğu ve tüm kat maliklerine hesap vermesi gerektiği anlaşılmaktadır.
Dava konusu uyuşmazlıkla anagayrimenkul için düzenlenmiş yönetim planının 44. maddesinde anagayrimenkulün iki ayrı yönetim tarafından yönetileceği öngörülmüştür. Yönetim planı tüm kat maliklerini bağlayan bir sözleşme niteliğindedir. Fakat yönetim planı kanunun emredici hükümlerine aykırı olamaz. Nitekim kanunda yönetimin ya tek bir kişiye ya da 3 kişilik yönetim kuruluna verileceği öngörülmüştür.
Aksinin kabulü kat maliklerinin iki ayrı yönetimin temsil edeceği sonucunu doğurur ki bu durum yasa koyucunun amaçladığı kat mülkiyeti yönetim düzeniyle bağdaşmaz. Dava konusu anagayrimenkul toplu yapılara ilişkin yönetime geçmemiştir. Fakat toplu yapılara ilişkin yönetimlerde bile aynı blok içinde iki farklı yönetim olamayacağı, bloklarda blok kat malikleri kurulunca karar verileceği öngörülmüştür.
Dolayısıyla bir blok içinde iki ayrı yönetimin olması Kat Mülkiyeti Kanunu hükümleri dikkate alındığına mümkün değildir. Ayrıca dava dosyası bir bütün olarak incelendiğinde ikinci bir yönetimin olduğuna dair herhangi bir belge de yoktur.
Dava konusu anagayrimenkulün yönetim planının 34/2. maddesinde zemin kattaki bağımsız bölüm maliklerinin asansörün bakım ve işletim giderlerine katılmayacağı öngörülmüştür. Davacının iddia ettiği katlar ara katlar olduğu için söz konusu hükümden de yararlanmayacaktır.
Dava konusu anagayrimenkulde Kat Mülkiyeti Kanununun emredici hükümleri gereği tek bir yönetimin olması gerektiğinden davacının taleplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir
Dava, istirdat ve menfi tespit istemine ilişkindir.
Anataşınmaza ait yönetim planının 44. maddesinde ara katların bir yönetim tarafından ve 1. kattan 12. katlara kadar ayrı bir yönetim tarafından idare edileceği anagayrimenkulün ortak alanlarıyla giderlerinde her iki yönetimce karşılanacağı hükmü düzenlenmiş olmasına rağmen anataşınmazdaki bloklarda blok kat malikleri kurulunun olabileceği fakat bir blok içinde iki ayrı yönetimin olması Kat Mülkiyeti Kanunu hükümleri dikkate alındığında mümkün olmadığı tespit edilmekle ayrıca dava konusu anagayrimenkulün yönetim planının 31. maddesinde asansör giderlerine kat maliklerinin arsa payı oranında katılacağı,
34. maddesinde kat maliklerinden hiçbiri ortak yer veya kendi bağımsız bölümün durumu dolayısıyla bunlardan faydalanmaya lüzum ve ihtiyaç bulunmadığını ileri sürmek suretiyle gider ve avans payını ödemekten kaçınamayacağı, 2. bendinde ise ancak zemin kattaki ve birinci kattaki bağımsız bölüm maliklerinin asansörün bakım ve işletim giderlerine katılmayacağı hükmü yer almakta olup davacının malik olduğu katların ara kat olarak tapuda tescilli olduğu saptanmakla bu hükümden yaralanamayacağı anlaşılmakla dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre,
yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/03/2019 günü oy birliği ile karar verildi.