Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2018/4059 K.2019/6199

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;....mevkiinde kain 37 ada 56 parsel sayılı 136.280 m2 yüzölçümlü taşınmazın 1980 yılında orman kadastro komisyonunca orman tahdit sınırları içine alındığı, bu işlemin iptali için açtıkları davanın reddedildiğini ve taşınmazın hükmen orman olarak tapuya tescil edildiğini belirterek müvekkili şirketin haksız olarak mülkiyet hakkından mahrum bırakılmasından doğan zararın karşılığı olarak 6292 sayılı Kanun, Yargıtay ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları uyarınca 56.556.200 TL tazminatın davalıya yapılan yazılı başvuru tarihi olan 07/08/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine vekili dosyaya sunduğu 09.04.2015 havale tarihli dilekçesi ile cevap dilekçelerini ıslah ettiklerini, dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6292 sayılı Kanundan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Beykoz Anadoluhisarı köyü 37 ada 3 sayılı parsel 217 hektar 1438 m2 yüzölçümüyle ... ile 09.10.1952 tarihinde... adına tespit edilmiş, satışlar ile 21.11.1954 tarihinde ... Sosyetesine satılmış, 17.05.1984 tarihinde... adına kayıt edilmiş, 17.01.1979 tarihinde özel orman olduğuna ilişkin şerh yazılmış, parselin sayfası ifraz sebebiyle 17.05.1984 tarihinde kapatılarak 37 ada 49 ve 50 parseller olarak tapuya tescil edilmiştir. 37 ada 50 parsel daha sonra 05.09.1986 tarihinde ifraz edilmiş, 37 ada 56, 57, 58 ve 59 parsel olarak tapuya tescil edilmiştir.

.... tarafından 07.02.1981 tarihli dilekçeyle davalı sıfatıyla Orman Yönetimi aleyhine, ..... çiftliği adındaki 37 ada 3 sayılı parselin tapuda Aralık 1954 tarih 13 sayfa numarasında kendi adına kayıtlı olduğu, bu yere Orman Yönetiminin el atmasının önlenmesine ilişkin kesinleşmiş yargı kararı bulunduğu halde 1 numaralı Orman Kadastro Komisyonuna bağlı 1 numaralı ekip tarafından 1980 yılında yapılan orman kadastrosu işleminde bu taşınmazın 30 hektarının özel orman olarak sınırlandırıldığı, 19 hektar 7750 m2 bölümünün orman sayılmayan arazi ve 169 hektar 3688 m2 bölümünün ise Devlet ormanı olarak sınırlandırıldığı,

itirazlarının komisyonca reddedildiği, 12.12.1980 tarihinde yapılan bu sınırlamanın kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu iddiasıyla açtığı davanın reddine ilişkin .... Kadastro Mahkemesinin 12.10.1989 gün ve 1988/44 Esas 1989/251 sayılı kararı davacı şirket tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 26.06.1990 gün ve 1990/2717-6103 sayılı kararıyla hüküm “...

1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.11.1942 gün ve 1941/938-648 sayılı kararının 4785 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden çok önce kurulduğu, söz konusu hükmü onayan Yargıtay kararında 4785 sayılı Kanuna göre bir inceleme yapılmadığı, 4785 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 13.07.1945 günü sözü edilen Kanun hükmüne göre işlem ve bildirime gerek kalmadan çekişmeli taşınmazın Devletleştirildiği, doğuda .... ve .... bitişik ve aynı nitelikte olan ..... m2 yüzölçümündeki alanın orman sayılan yerlerden olduğu saptandığından,

bu yerin Devlet ormanı olarak sınırlandırılmasının yasaya uygun olduğu gözetilerek davanın reddine karar verilmesinin doğru olduğu, ancak; dava sınırlandırmanın iptali istemiyle açıldığına göre, harca tabi olmadığı, bu nedenle hüküm kanuna aykırı ise de hükmün bozulmasının gerektirmediği” gerekçesiyle yerel mahkemenin hüküm fıkrasındaki harçla ilgili bölüm çıkartılarak bunun yerine davanın niteliği itibarıyla harç alınmasına yer olmadığına ve istek halinde harcı yatırana iadesine sözlerinin konulması suretiyle” düzeltilerek onanmış,

davacı şirketin karar düzeltme isteminin de aynı Dairenin 25.10.1990 gün ve .... sayılı kararı ile reddedilmesi üzerine 25.10.1990 tarihinde kesinleşmiştir. Bunun üzerine 37 ada 56 parsel orman vasfı ile 29.01.1991 tarihinde hükmen tescil edilmiştir.