Davacı vekili dava ve ıslah dilekçesi ile; kat irtifakı kurulu iş merkezinde kendisinin ve davalılar ... ve ...'in kat maliki olduklarını, davalı yöneticilerin anataşınmazın ortak yerlerini davalılar ... ve ...'e kiraya verdiklerini, yönetim planının 37. maddesinde yönetim kuruluna kiraya verme yetkisi verilmiş ise de söz konusu kiralamanın yönetim planında belirlenen şekilde olmadığını beyan ederek; iş merkezi yönetimince anataşınmazın ortak alanlarının diğer davalılara kiraya verilmesi konusunda yapılan kira sözleşmesinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, kira sözleşmesinin tarafı olmayan kat malikinin istemiyle feshine karar verilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 12/06/2014 gün 2014/8553-10428 E.K. sayılı ilamı ile “... taraflar arasındaki kira sözleşmesinin içeriğinden; depolar arasındaki ortak alanın kiraya verildiği, dolayısı ile ortak alanların diğer kat maliklerince kullanımının engellendiği, davacının da ortak alanlara yapılan müdahalenin önlenmesi amacı ile kira sözleşmesinin feshini istediği,
ayrıca "Çoğun içinde az da vardır." ilkesi uyarınca kira sözleşmesinin iptali istemi içinde ortak alanlara müdahalenin önlenmesi isteminin de bulunduğu, davanın bu kapsamda değerlendirilerek, kanıtlar toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davanın salt kira sözleşmesinin feshi olarak nitelendirilerek reddinin doğru görülmediği...” gerekçesiyle bozulmuştur.
Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de yargılama sırasında kira sözleşmesinin feshedildiği gerekçesiyle; davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş, hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesi'nin 12/05/2016 gün 2014/8553 E. - 10428 K. sayılı ilamı ile "...davanın ortak alanlara müdahalenin men'i olarak değerlendirilerek bu bağlamda yapılacak araştırma ve inceleme sonucunda toplanacak kanıtlara göre karar verilmesi gerekirken,
yargılama sırasında kira sözleşmesinin feshedildiği gerekçesiyle davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesinin doğru görülmediği..." gerekçesiyle bir kez daha bozulmuştur. Yerel mahkemece bir kez daha bozma ilamına uyularak yargılamaya devam olunmuş, bozma ilamı doğrultusunda; davanın kabulüne, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 16 pafta, 1467 ada, 89 parselde kayıtlı arsa üzerine yapılmış olan ...
İş Merkezi'nde bulunan 627 nolu bağımsız bölüm ile 553 nolu bağımsız bölüm arasındaki koridor boşluğunun, sadece içeride bulunan diğer bağımsız bölümlere geçecek kadar giriş yeri bırakılarak duvarla kapatılmış olarak yapılan yapının ve yine ortak alanlarda eski eşyaların olduğu iç kısımda bulunan 528 ve 543 nolu bağımsız bölümler arasında bulunan tüm bağımsız bölümlerin ve bu bağımsız bölümlerin
arasında ve önünde koridor olarak bırakılan ortak alanların tamamen depolarla birleştirilerek yapılan müdahalenin men'ine ve projeye uygun hale getirilmesine karar verilmiş, hüküm davalı iş merkezi yönetimi vekilince ve davalılar ... ile ... vekilince temyiz edilmiştir.
Dava, Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca, ortak alanlara yapılan müdahalenin önlenmesi, eski hale getirilmesi ve Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi uyarınca hakim müdahalesi (kira sözleşmesinin feshi) istemine ilişkindir.
Dosya kapsamı ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince; projeye aykırı şekilde yapılan imalat, tadilat ve eklentilerin eski hale getirilmesi yönünde hüküm kurulmuş olduğuna göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir, ancak mahkemece, ortak alana yapılan müdahalenin önlenmesine yönelik kurulan hükmün gereğinin yerine getirilmesi için 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 33.maddesi gereğince müdahaleyi eski hale getirmesi gereken tarafa uygun bir süre verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru değil ise de,
bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 2. bendinin son satırındaki "yapılan müdahalenin men'ine ve projeye uygun hale getirilmesine," ibaresinden sonra gelmek üzere, "karar gereğinin yerine getirilmesi için davalılara 30 gün süre verilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle düzeltilmesine ve hükmün, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/04/2019 günü oy birliği ile karar verildi.