Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/10959 K.2017/1523

I-Sanığın mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

25.04.2013 günü usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, yasal süresinden sonra 05.08.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde ise ;

1-Sanığın; beraberindeki iki arkadaşı ile birlikte hırsızlık suçunun şüphelisi olarak emniyete getirildiğinde kendisini yeğeni ... olarak tanıttığı, 20.03.2008 tarihli “Yakalama ve Gözaltına Alma Tutanağı“, “Üst Arama Tutanağı“ ve “Adli Tıp Sevk Yazısı“nın ... adına tanzim edilmiş olduğunun anlaşılmış olması karşısında; sanığın beyan ettiği kimlik bilgilerinin gerçek bir kişiye ait olması nedeniyle eyleminin TCK'nun 268/1. maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 267. maddesi kapsamında düzenlenen "iftira suçunu oluşturacağı gözetilmeden resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan hüküm kurulması;

2-Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/202 Esas, 2003/215 Karar sayılı ilamı ile tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması yasaya aykırı;

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,