Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/11997 K.2016/11

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak:

1-Suç tarihinde, yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nın 80. maddesinin uygulanma koşulları oluşmakta ise de, farklı bir düzenleme getiren 5237 sayılı TCK.nın 43. maddesinin uygulanabilmesi için "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" gerektiği, dosya kapsamından ise suça konu üç adet bononun sanık tarafından katılana aynı anda verildiğinin anlaşılması karşısında;

anılan Yasanın 43. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK hükümlerinin lehe olduğu ve mahkemece de 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca 765 sayılı Yasanın 342/1 yerine sehven 342/2 ve 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddelerinin karşılaştırılmasında, sanığın lehine olan 5237 sayılı Yasa ile uygulama yapılmasına karar verilmesine rağmen, yazılı şekilde, suçun zincirleme şekilde işlendiğinin kabulü ile temel cezanın TCK'nun 43. maddesi uyarınca artırılması suretiyle fazla ceza tayini,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş ise de; sanığın sabıkalı oluşu da gözetildiğinde, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,