Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/1236 K.2015/1664

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanığın TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılması gerektiği halde bu gözetilmeden c bendinin tamamını kapsar biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından TCK' nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine, “5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına, 1. fıkranın a, b, d ve e bentlerinde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.