Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/13126 K.2016/289

6217 sayılı yasanın 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe girdiği cihetle, mahkemece doğrudan verilen 3.000,00-TL'lik adli para cezasının hükmün verildiği 06.02.2009 tarihinde kesin nitelikte bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki temyiz isteminin reddi gerektiğine ilişen düşünceye iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK'nun 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan zarar kavramının, kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu,

sanığın ödenmemiş elektrik ve kaçak elektrik kullanmasından dolayı borcunun bulunmasının, sübutu kabul edilen mühür bozma suçunun işlenmesi sonucu meydana gelen bir zarar olarak kabul edilemeyeceği, suç tarihi itibariyle adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında yasanın aradığı objektif ve subjektif şartlar karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde "kurumun zararı giderilmediğinden" bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,