Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/2036 K.2015/1628

Sanık hakkında tayin olunan 2 yıl hapis cezasının TCK. nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmesi ile 1 yıl 8 ay yerine 20 ay hapis cezasına hükmolunması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi olarak değerlendirilmemiştir.

Yapılan uygulamada bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede yer alan ve CMK'nun 231 ile TCK'nun 51. maddelerine ilişkin bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

1. 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Adli emanetin 2009/7 sırasına kayıtlı suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanması gerektiği gözetilmeksizin hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak,