Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/2780 K.2015/3407

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1)Şişli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2005 tarih, 2004/670 Esas, 2005/414 Karar sayılı ilamının kesin nitelikle para cezası olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Şişli 1. Asliye Ceza Mahkemesine ait 2005/713-21 Esas ve Karar sayılı, 13.07.2005 tarihinde kesinleşen ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3)Adli emanette kayıtlı suça konu belgenin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasa'nın 322. maddesinde verilen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan; hüküm gerekçesinde yer alan '' ...2004/670 Esas 2005/414 Karar...08.07.2005…'' ibareleri ile hüküm fıkrasından TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ve suça konu belgenin müsaderesine ilişkin bölümler çıkartılarak, yerlerine sırasıyla '' “...2005/713 Esas, 2005/21 Karar ...