Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/4146 K.2015/5466

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.1992 gün ve 80-98 sayılı kararında ayrıntılı biçimde açıklandığı üzere; belgede sahtecilik suçlarında mağdurun rızası hukuka uygunluk nedeni sayılamazsa da failin, belgede sahtekarlıkta bulunmak kastına etki yaptığı, belgede sahtecilik suçlarında kastın ise, zarar vermek bilinç ve iradesi olduğu cihetle; sanığın, hissedarı ve YK başkan yardımcısı olduğu şirkete ait suça konu çeki yetkili olmadığı halde keşide ederek katılana verdiğinin iddia ve kabul olunması,

sanığın savunmasında, hissedarı olduğu şirkete müdür olarak atanacağının kararlaştırıldığını, buna dayanarak suça konu çeki keşide ettiğini, muhasebe aracılığı ile katılana gönderildiğini, daha sonra müdür olarak atanmaması üzerine çekin değiştirilmesini istediğini, ancak karşı tarafın kabul etmediğini ifade etmesi, aralarında ticari ilişki bulunan her iki şirketin faaliyet konusunun tekstil olması ve suça konu çekin iplik alımında kullanılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, öncelikle suç tarihi itibariyle hesap sahibi olan şirket yetkilisi O..

Z.. ifadesine başvurularak suça konu çekin sanık tarafından keşide edilmesi hususunda bilgisinin olup olmadığı, aynı zamanda çek sahibi şirketin defter ve belgeleri incelenmek suretiyle çekin şirket faaliyeti kapsamında kullanılıp kulanılmadığı, sanığın bu şekilde şirket adına daha önce çek/senet imzalayıp imzalamadığı, müştekinin çeki hangi ticari ilişkiye istinaden aldığı,

daha önce bu şekilde keşide edilen çek/senetler varsa ödeme yapılıp yapılmadığı ve suça konu çeke istinaden yapılan icra takibinin akıbeti araştırılarak borca ve imzaya itiraz edilip edilmediği ve sanığın "resmi belgede sahtecilik" kastı ile hareket edip etmediği belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,