KÜNYE
21. Ceza Dairesi 2015/4670 E., 2016/478 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
1) Sanığın oğlu ...tarafından katılana haricen satılan sanığa ait suça konu... plakalı aracın trafik belgesinin muayene bölümündeki 14.07.2005 tarihli muayene işleminin sahte olduğunun ve bu sahteciliğin sanık tarafından yapıldığının iddia edildiği olayda; katılanın suça konu aracı ... ile...'den aldığını, trafik kontrolünde görevli polislerin araç trafik-tescil belgelerinin sahte olduğunu kendisine söylediklerini, bunun üzerine durumu ... ile...' ye söylediğini ve belgeleri ...' a gönderdiğini, ...' ın belgeleri tekrar düzenleyip kendisine verdiğini beyan etmesi,
sanığın suçlamayı kabul etmeyerek aracın muayenesini kendisinin...' de çevre yolunda bulunan muayene istasyonuna yaptırdığını, sahte olmadığını savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, suça konu araç için kayıp ya da başka nedenle yeniden trafik-tescil belgesi verilip verilmediğinin Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil Şube Müdürlüğü'nden, araç muayenesinin yapılıp yapılmadığının ise 14.07.2005 tarihinde muayene işlemi ile görevli kurumdan sorularak,
aracı katılana satıp sahte belgeyi katılana verdiği iddia edilen ...' ın ve...' nin tanık olarak dinlenilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik araştırma ile mahkumiyet kararı verilmesi, yasaya aykırı,
2) Kabule göre de: mahkum olduğu hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 Sayılı TCK' nın 53/3 maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğu uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması ile T.C. Anayasa Mahkemesi' nin, TCK’ nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,
Yargıtay 21. Ceza Dairesi, E. 2015/4670, K. 2016/478, 20 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama