Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/634 K.2015/499

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı, suça konu plakalar ile motorlu araç trafik ve tescil belgelerinin aynı anda ele geçtiği ve farklı zamanlarda düzenlendiğine dair delil de bulunmadığı cihetle, tek bir resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama ile fazla ceza tayin edilmesi,

2- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de;

Hükmün gerekçesinde yer alan 5237 sayılı TCK'nun 51 ve 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanmama nedenleri de gözetilerek; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı Yasanın 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hükümden tamamen çıkartılarak resmi belgede sahtecilikten sonuç cezanın “2 yıl hapis” olarak belirlenmesine,