Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/8299 K.2016/6092

Sanığın yokluğunda hükmün verildiği, gerekçeli kararın ise sanığın sorgusunda belirttiği adresten farklılık gösteren apartman ve kapı numarasına tebligat çıkarıldığı anlaşıldığından, yapılan 13.12.2012 tarihli tebligatın usülsüz olduğu ve sanığın öğrenme üzerine vaki temyizinin süresinde olduğunun kabulü gerektiği cihetle, hukuki dayanaktan yoksun olarak verilen 16.04.2013 tarihli ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü;

1) Sanık hakkında ... plakalı kamyona ilişkin olarak,... sayılı sahte plaka ve bu plakalara uygun sahte ruhsat ve sigorta poliçesi düzenleyerek resmi belgede sahtecilik işlediği iddia ve kabul olunmuşsa da; Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu belgeler huzurda incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde asıllarının dosya içine konulması gerektiği gözetilmeden ve aldatma yeteneğinin ne şekilde oluştuğu da kararda tartışılıp değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a)Sanık adını "..." olarak değiştirdiği halde, gerekçeli karar başlığına ..." olarak yazılması

b)Tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması, Yasaya aykırı

c)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,