Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2016/1721 K.2017/1596

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak,

1) 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi uyarınca; karar tarihinde yürürlükte bulunan 4369 sayılı kanunun 14. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi ile 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi hükmü uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların denetime olanak verecek şekilde somut olarak gösterilmesi suretiyle lehe yasanın belirlenirken, karar tarihinde yürürlükte olan yasa uygulanıp alt sınırdan hesaplama yapılıp para cezasına çevrilmiş, ancak hükme esas alınan 5728 sayılı yasa ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. Maddesi uygulanırken teşdid yapılıp, yalnızca tek bir sanık yönünden paraya çevrilerek, hataya düşülmesi;

2) Sanık ... hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. ve TCK'nun 62. maddesi suretiyle hükmolunan 15 ay hapis cezası kısa süreli olmadığı halde, TCK'nun 50/1-a maddesi uyarınca para cezasına çevrilmesi;

3) Sanık ... hakkında, TCK'nun 51. maddesinin ve CMK 231. maddesinin uygulamama gerekçesine engel gösterilen Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/178 Esas ve 2006/488 Karar sayılı ilamının, suç tarihinden sonra 02.04.2007 tarihinde kesinleştiğinin dikkate alınmaması;

Yasaya aykırı;

4) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,