KÜNYE
21. Ceza Dairesi 2016/7812 E., 2016/4648 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;
1- Mahkûm olduğu 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 1. fıkrasının c bendindeki hak yoksunluğunun uygulanamayacağının ve ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.02.2010 gün ve 2009/6-230 Esas, 2010/32 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, 5237 sayılı TCK’nun 51/3. maddesindeki denetim süresinin kazanılmış hakka konu olamayacağı cihetle, hapis cezası ertelenen sanık hakkında belirlenecek denetim süresinin hükmolunan hapis cezası süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,
2-Suça konu sürücü belgesinin delil olarak dosyada saklanmasına karar verilmesi gerekirken müsaderesine hükmolunması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, T.C.
Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk da gözetilmek suretiyle, hükmün (3) nolu fıkrasından TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım tamamen çıkartılarak yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlesinin,
Yargıtay 21. Ceza Dairesi, E. 2016/7812, K. 2016/4648, 25 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama